R - Afgelopen dinsdag was het zover, ik ging naar de hammam! In een vorige post heb ik al uitgelegd waarom de hammam mij erg intrigeert. Om dit te beleven vroeg ik een Marokkaanse collega om mee te gaan, aangezien zij iets meer ervaring heeft. Ik was benieuwd of ik me een beetje op mijn gemak zou voelen, terwijl ik in mijn bijna naakie gescrubt zou worden door een collega.

Een dag van tevoren was ik al druk bezig met inpakken, je mag alles zelf meenemen. In mijn tas ging mijn bikinibroekje, shampoo, puimsteen, gezichtsmasker, handdoek, slippers, emmertje, borstel en bodylotion. Mijn collega zou zorgen voor Marokkaanse zeep, een scrubhandschoen en we kochten modder voor in je haar en een water bakje. Bepakt en bezakt liepen we de hammam in Den Haag binnen.

In de koepelzaal kozen we een wasbekken uit en met het waterbakje gooiden we steeds warm water over ons heen. We zaten op een verwarmde stenen bank. Het leek of ik de zorgen van die dag van me afspoelden, ik voelde me meteen ontspannen. Nadat we goed nat en warm waren geworden, smeerden we onszelf helemaal in met hele zachte zeep. Deze eerste badgang zorgde al meteen voor een speciaal gevoel. Mijn hele lichaam glom, voelde zacht en glad aan. Je bent heel bewust met je lijf bezig, wat maakt dat je op een bijzondere manier van je lichaam geniet.

In de stoomruimte lieten we de zeep helemaal in onze poriën trekken. Nadat ik me had afgespoeld, onderging ik liggend op de grote warme buiksteen de scrubbehandeling. Mijn scrubber wist goed om te gaan met de scrubhandschoen, waardoor er binnen no time rollen vel om me heen lagen en mijn huid rood kleurde. Het was even wennen aan de harde gang van zaken, maar het lag wel super lekker. Kilo’s lichter stond ik weer op om me af te spoelen.

Later genoten we van een gezichtsmasker en een haarmasker van modder. Ik merkte dat ik helemaal niet zo’n behoefte aan praten had. Ik genoot van de warmte, de ontspanning en van mijn lichaam. Ondertussen keek ik om me heen en zag vrouwen zichzelf flink boenen of anderen inzepen. Vrouwen uit andere culturen die intiem met elkaar omgaan of helemaal opgaan in het zichzelf inzepen. In de ontspanningsruimte was ik nog stil en genoot ik van Turkse pizza, baklava, Marokkaanse thee en de rust. Tja, de kilo’s moesten natuurlijk weer aangevuld worden.

Onverwacht heb ik een nieuwe ontspanningsplek gevonden, waar ik zeker vaker te vinden zal zijn! Mijn huid is nog nooit zo glad geweest…

M - Gebruik je billen om te getuigen. Ook je billen kunnen in dienst staan van het Koninkrijk!

Met dank aan de satirische website Goedgelovig.

R - De laatste weken is mijn flexibiliteit aardig op de proef gesteld. Drie dagen voor de vakantie wisten we nog niet of we nou naar Noorwegen of Italië zouden gaan. Uiteindelijk bleek het toch lekker weer te zijn in Noorwegen en vertrokken we naar het noorden. Voor onze vakantie hadden we helemaal geen planning, dus we konden ons uitleven in improvisatie. Op zich niet echt iets waar ik goed in ben. Ik kan niet zo goed zonder planning en structuur. Ik wil weten waar ik aan toe ben. Toch begon ik er op vakantie wel lol in te krijgen. Zo was het grappig en vermoeiend om na middernacht in Noorwegen aan te komen zonder een besproken hotel. Ook was het gunstig om een paar dagen eerder terug te keren naar Denemarken, zodat we nog de lage bootprijzen mee konden pikken.

Afgelopen weekend werd mijn flexibiliteit weer aardig op de proef gesteld. Een buurtvriend stond hier vrijdagmiddag op de stoep. Hij wilde zijn vrouw een weekend rust kado doen en wel dit weekend. Hiervoor had hij nodig: 1. opvang voor zijn kinderen en 2. een hotelkamer of huisje. Na korstondig overleg besloten we om de opvang van de twee dochters voor onze rekening te nemen. Na wat googelen kwam Martijn achter een super aanbieding van een huisjespark in België. Ik weet niet hoe het idee op tafel kwam, maar ineens was daar het plan dat wij met de kids ook naar het park konden gaan, weliswaar in een ander huisje. Tja, waarom niet?

Afijn, drie uur later zaten wij in de auto naar België met de twee meiden en Martijn zijn broertje. Het buurtpaar reed achter ons. We waren allemaal hyper en ondersteboven van het spontane idee om naar België te gaan. Al met al heeft het buurtpaar een lekker rustig weekend gehad en wij hebben met ‘onze’ kinderen uren gezwommen, fikkie gestookt, lol gemaakt en film gekeken.

Eigenlijk beviel het improviseren best wel goed. Ik heb genoten! Al heb ik nu wel even behoefte aan structuur en thuis zijn. Even niet raar en overwacht doen, maar gewoon burgelijk zijn.

M - Hierbij een echt leuk filmpje over de introductie van het boek in de middeleeuwen. Alsof ik m’n tante voor het eerst zie kennismaken met de computer…

Met dank aan Wouter van der Toorn.

M - Zou er een nieuwe rel voor de deur staan? Eerder danste Madonna rond een kruis en kwam het tot een bommelding van een dominee. En Bert Dorenbos organiseerde een gebedswandeling anti-Madonna. Nico-Dirk gaf toen een verhelderend beeld van wat Madonna wilde communiceren.

Deze keer danst Anouk rond een kruis. Of is het geen kruis, maar toch gewoon een plus-teken? Het is een subtiel spelletje dat Anouk speelt. En ook weer niet zo heel subtiel.

Make up your mind about your tits girls
They can puff ‘m up so no bra will fit girls
There’s only one thing they can’t fix
No I won’t let you be misled
And that’s the hole in your head
Can’t do nothing ’bout that

Mooie stem, goede tune, pittige tekst. Dat is haar nieuwe nummer ‘Modern World’. Anouk gaat in tegen het verbouwen van vrouwenlichamen, porno en adoptie waarbij niet echt om de kinderen gegeven wordt. Anouk lijkt te reageren op Madonna…al snap ik nog niet wat Anouk nu precies met dat kruis wil uitdrukken.

Ik vind het gaaf om te zien dat zo’n pittige zangeres dit soort onderwerpen bij de kop pakt. Had een modelchristen dit aangekaart, dan was het snel bestempeld als burgertruttigheid. Nu komt het uit het hart van een vrouw die heel wat heeft meegemaakt en alles behalve truttig is. Dat werkt toch anders…

Crazy way to get your kicks
Shoot the silicon in your lips
If your figure makes you sad
They suck the fat right off your back

Make up your mind about your tits girls
They can puff ‘m up so no bra will fit girls
There’s only one thing they can’t fix
No I won’t let you be misled
And that’s the hole in your head
Can’t do nothing ’bout that

Hail hail modern world
Hail to all you boys and girls
Hail hail the colour green
Hail hail to what I’ve seen
Hail hail hail this modern world

You tell her that she’s beautiful
And put her on a pedestal
But as you google triple x
Imagination kicks in

The more you think about sex boys
With someone else the better it gets boys
Do you have a purpose in your life
Besides cheating on you wife
For fuck sake show some sense

Hail hail modern world
Hail to all you boys and girls
Hail hail the colour green
Hail hail to what I’ve seen
Hail hail hail this modern world

These days adoption is a hot thing
You can get a child for nearly nothing
You take them home to a nanny
Buy off your guilt with toys and candy

But all the money that you work for girls
You can’t compare it to love boys
There’s only one thing they can’t fix
No I won’t led you be misled
And that’s the hole in your head
Can’t do nothing about that

Hail hail modern world
Hail to all you boys and girls
Hail hail the colour green
Hail hail to what I’ve seen
Hail hail hail this modern world

Yeah yeah yeah….

R - Ik hoor steeds meer mensen om me heen die denken dat de hemel niet iets externs en geestelijks is, maar dat de hemel op aarde komt. Dat het lijkt op hoe de schepping in het begin geschapen werd, een vernieuwde aarde. Interessant idee.

We zijn net terug van een heerlijke vakantie in Noorwegen, wat een bizar mooi land! Hier in Nederland leeft de natuur in de marge en heeft de mens de overhand. In Noorwegen is dit precies andersom, de mens leeft in de marge en de natuur gaat vrolijk zijn gang. We waren onder de indruk van zoveel watervallen, fjorden, hoge bergen en de sneeuw.

Toen ik al die schoonheid zag, wist ik dat de hemel prima een mix zou kunnen zijn van Afrika en Noorwegen. En geloof me, dat is echt geen vervelend vooruitzicht!

R - Via het weblog van Boele Ytsma kwam ik bij de documentaire ‘Eeuwige Moes’. Wow, wat een mooie, pure documentaire is dit. Het raakte me.

Eeuwige Moes is een documentaire waarin oude groentesoorten en biodiversiteit een belangrijke rol spelen. De in de film geportretteerde personen proberen ieder op hun eigen manier in evenwicht met hun natuurlijke omgeving te leven. De naar Zweden vertrokken hoofdpersoon Ruurd Walrecht komt in de film tot leven door de verhalen van de mensen die met hem gewerkt hebben en in gedetailleerde opnamen van de gewassen die hij probeerde te redden.

Ik wist dat er duidelijk wat mis is met het vlees dat wij dagelijks eten. Maar ik had nog niet zo’n beeld bij onze tekortkomingen in de omgang met onze groente. Nu dus wel. Het zet me aan het denken. Uit de documentaire blijkt ook heel duidelijk dat idealisten een tragisch en eenzaam leven leiden in onze samenleving. Pijnlijk, dit verdienen ze niet.

De documentaire is te bekijken via uitzending gemist. Meer info en links vindt je op de site van Boele.

M - Afgelopen weekend zijn we met het kernteam van Momentz naar een christelijke kolonie in de Achterhoek gereisd om ons te bezinnen op waar we staan en hoe we verder gaan. Het was een goed weekend. We hebben gesproken over hoe we terugkijken op het afgelopen jaar, hoe we in het team zitten en hoe we verder willen gaan. (Overigens, één teamlid staat helaas niet op de foto.)

Afgelopen jaar was een jaar waarin we als team mochten groeien, waarin we een hoop contacten mochten leggen, maar waarin we ook geworsteld hebben met lastige vragen en ontwikkelingen. Dat varieerde van de vraag hoe je goed me andere kerken en met kritiek omgaat, tot hoe je loskomt van je christelijke subcultuurtje en andere mensen meeneemt op een geloofsreis. Ook het stoppen van één van de twee groepen heeft best wat impact gehad.

Eén van onze teamleden heeft een enorme liefde voor de natuur en weet dat te combineren met liefde voor onze Schepper. Mede daardoor konden we getuige zijn van vele beestjes en het ontpoppen van een libelle. Echt mooi!

We wilden open in gesprek en dat gebeurde ook. Daarbij liep ik tegen enkele van m’n scherpe kantjes aan. Zoals Floyd zou zeggen: ‘In een goed team wordt er op al je knopjes gedrukt’.

De ideeën die zondag ontstonden bij het vooruitkijken zijn spannend . Ze zijn nog niet rijp genoeg om op ons weblog te zetten, maar ik denk dat jullie er meer van gaan horen.

R - Vandaag was het zover. We hebben ons eerste stuk Schotse Hooglander met nummer 0693 opgegeten!

Mijn moeder ging op zoek naar een nieuwe functie voor haar leegstaande vriezer. Ze kwam via internet op het idee om wild rundvlees te kopen en dit in de vriezer op te slaan. Er graast allerlei wild in de Nederlandse natuurgebieden, maar ze gedeien zo goed dat er te veel wild is. Om dit op te lossen leggen ze niet meer natuur aan, maar slachten ze het wild en verkopen dit. Biologischer vlees kun je niet krijgen, want deze dieren zijn nooit bijgevoerd en hebben kilometers ruimte om te grazen.

Wij waren meteen enthousiast en ook mijn broer en zus wilden dit wel eens uitproberen. We hebben 32 kilo vlees besteld, wat we diepgevroren en in pakketjes op konden halen. Ik wist niet dat er in een dier zoveel soorten vlees zaten: riblap, entrecote, bieflap, tartaar, hacheevlees, etc. De 80 pakjes vlees liggen in de vriezer bij mijn ouders en steeds kunnen we wat pakketjes mee naar huis nemen. Ik geef mezelf een schouderklopje omdat we weer een stapje dichterbij bewust leven zijn aangekomen.

Als je niet wilt weten waar je vlees vandaan komt, dan moet je hier niet aan beginnen. Op de rekening staat haarfijn welk rund je eet, in ons geval een mannelijke Schotse Hooglander van 4,5 jaar oud met rugnummer 0693. Het eerste stuk vlees hebben we op, al was Martijn nog niet dol op de smaak. Maar goed, we hebben nog maar 19 pakketjes te gaan. 

M - Pas sprak ik met een goede vriend over het discipelschapstraject dat we willen opzetten. Ik probeerde hem uit te leggen dat ik naast informele bijeenkomsten in kleine groepen, steeds meer de waarde ontdek van liturgische bijeenkomsten. Geloof het of niet, maar ik ben aan het zoeken naar wat klassiekere manieren om het geloof te beleven, maar dan met een eigentijdse, verrassende insteek. Ik weet alleen nog niet hoe ik het onder woorden moet brengen of hoe ik het moet doen.

Ik denk na over hoe stilte bijdraagt aan een ontmoeting met God. Hoe kun je door creativiteit iets van God beleven? Zou zoiets als lectio divina hier in het Westland werken? Wat is ‘contemplatie’ eigenlijk? Welke ritmes wil ik alleen en in groepsverband hanteren om m’n geloof te beleven?

Matthijs ‘ik kan ook vanaf een onbewoond eiland bloggen’ Vlaardingerbroek is ook met dit soort dingen aan het experimenteren. Zo heeft hij met anderen een gebedsruimte ingericht. Je kunt er bidden bij een stuk lavasteen en de tuinders onder ons kunnen hun hart ophalen bij de glazen kooi. Ook Boele en Nico-Dirk schreven over dingen die hieraan raken.

Komt het door het moment in een klein kerkje in de bossen bij Apeldoorn? Komt het door de woorden van Wright? Komt het door de vieringen in katholieke kerken? Komt het door de week in Engeland vorig jaar, met geweldige gebeden van Hauerwas? Is het door het Labyrint van YfC? Heeft Oase in Soest me geïnspireerd? Ik weet het niet.

Als evangelico weet ik hier helemaal niets van. Wie helpt mij in het oerwoud van rituelen, creativiteit, stilte, contemplatie en liturgie?