Hemelse ervaring

R - Ik hoor steeds meer mensen om me heen die denken dat de hemel niet iets externs en geestelijks is, maar dat de hemel op aarde komt. Dat het lijkt op hoe de schepping in het begin geschapen werd, een vernieuwde aarde. Interessant idee.

We zijn net terug van een heerlijke vakantie in Noorwegen, wat een bizar mooi land! Hier in Nederland leeft de natuur in de marge en heeft de mens de overhand. In Noorwegen is dit precies andersom, de mens leeft in de marge en de natuur gaat vrolijk zijn gang. We waren onder de indruk van zoveel watervallen, fjorden, hoge bergen en de sneeuw.

Toen ik al die schoonheid zag, wist ik dat de hemel prima een mix zou kunnen zijn van Afrika en Noorwegen. En geloof me, dat is echt geen vervelend vooruitzicht!

 

Postmodernisme in beeld gebracht

M - Maandag een boeiende documentaire gekeken. Bij de VPRO kwam John Gray, een filosoof, aan het woord over de waarden die het Westen nastreeft…vrijheid, tolerantie, vooruitgang, democratie en meer van dat soort zaken. In de ogen van Gray zijn die waarden een utopie die meer kwaad dan goed doen.

Het Westen is daarbij veel te veel overtuigd van het eigen gelijk, van de waarheid. En die waarden gaan uit van een veel te positief, erg naïef mensbeeld, aldus Gray. Resultaat: allerlei oorlogen (denk aan Irak en Afghanistan) en andere ellende. En hoewel hij atheïst is, ziet Gray een gezondere basis in bijbelverhalen. Daarin wordt in ieder geval duidelijk dat de mens in de kern niet zo geweldig is. Grappig dat je dit soort dingen tegenwoordig bij de VPRO langs ziet komen…

Wat mij betreft is deze uitzending een van de beter geslaagde pogingen om de abstracte term ‘postmodernisme’ te relateren aan wat tastbaarder zaken.

De uitzending is echt de moeite waard, maar wel een tikje filosofisch van aard, niet iedereen zal ‘m daarom kunnen pruimen. De uitzending kun je bekijken via de onvolprezen website Uitzendinggemist.nl.

 

Crash, boem!

R - Je zult het niet geloven, maar ik had weer eens een ‘Crash, boem!’ ervaring. Ik word er bijna moedeloos van, maar het was weer zover. Ik had me teveel op anderen en op mijn taken gestort, dat ik het even niet meer aan kon.

Ik voelde me dramatisch en kon niet meer. Gelukkig kon ik dit goed aangeven bij Martijn en zochten we samen naar een oplossing. Ik ging een paar nachtjes bij mijn zus en zwager logeren om weer tot rust te komen en alles op een rijtje te zetten. Even weg van alle inloop in huis en even weg van iedereen die aandacht nodig had.

Het voelde als falen, maar uiteindelijk had ik het niet willen missen. Ik heb zoveel nieuwe inzichten gekregen en dingen geleerd die me helpen om het leven meer in balans te laten zijn.

The story of stuff

R - De laatste tijd ontdek ik steeds meer in wat voor een gekke wereld we eigenlijk leven. Ik begin steeds meer oog te krijgen voor dingen die helemaal niet kloppen. Zoals ik pas een mooie blouse kocht voor € 7,50. Koopje zou je zeggen en dat dacht ik ook. Totdat ik me later afvroeg waar en door wie die blouse gemaakt is en hoe die voor zo weinig geld in de winkel zou kunnen liggen. Dat kan helemaal niet. Hoe komt het dan toch dat ik zo goedkoop een blouse kon kopen?

Daarnaast schrik ik steeds van alle verpakkingsmaterialen die ik in de prullebak gooi. Koop een pak roze koeken en je hebt een kartonnetje, een plastic bakje en de zak eromheen wat je allemaal weg kunt mikken. Wat dat betreft kun je beter op de markt een papieren zak met koekjes kopen. Misschien moet ik dat maar eens wat vaker doen.

Ik kwam via de weblog van Haije een supergoed filmpje tegen. Het heet ‘the story of stuff’ en gaat over wat materialisme en kopen-kopen-kopen teweeg brengt. Of eigenlijk hoe dit is ontstaan. Het fimpje is hier te bekijken.

Dealen met afgoden (part III)

M - Pas als je anders wilt omgaan met geld en bezit, merk je hoe vast je eraan zit en waar het allemaal invloed op heeft. En dan blijkt ineens dat verwachtingspatronen van anderen ook nog een rol gaan spelen.

Ik ben buitengewoon geinteresseerd in alles wat met computers, hifi, fotografie, aquaria en andere techniek te maken heeft. En de narigheid is dat het nooit genoeg is. Heb ik aan het begin van mijn huwelijk een stevige stereoset aangeschaft, blijkt dat je voor zo’n € 2500 echt een stap vooruit kunt zetten. Véél meer beleving in de muziek. Koop ik een digitale spiegelreflex van € 800  en dan blijkt dat je met een flitser van dik € 200 en lenzen vanaf € 500 nóg betere foto’s kunt maken.

Ja, ik doe mijn aankopen weloverwogen. Per aankoop surf ik dagen over het internet om specificaties, gebruikservaringen en lage prijzen te achterhalen. Zelfs voor een computerspelletje van een paar tientjes ben ik uren aan het surfen. Kost bakken met tijd, terwijl ik ook wel zie dat er zinniger dingen in het leven zijn. Je zou bijna gaan denken dat ik demonisch gebonden ben ofzo…

Ik had meer beloofd over Reverend Billy, daarom nu een wat ongemakkelijk filmpje.

Dealen met afgoden (part II)

M - Ik ben een fan van Reverend Billy. Daarover later meer. Eerst Jezus. Let op, dit wordt zware kost. Geen pretje als je je realiseert dat we in Nederland tot het rijkste deel van de wereldbevolking horen. Ondanks dat we klein zijn, schijnen we in omvang de tiende economie van de wereld te hebben.

Jezus is een radicale fundamentalist als het gaat over geld en bezit. Het was ook echt een issue voor hem. Jezus sprak veel meer over hoe we moeten omgaan met geld en bezit dan over seks, respect voor je ouders of de manier van zingen in de kerk. Ook in Handelingen en de brieven - geschreven door mensen die dicht bij Jezus stonden - zien we die radicaliteit terug. De selectie van teksten is onvolledig, maar toch maar een kleine bloemlezing om je een indruk te geven:

Dealen met afgoden (part I)

M - De laatste maanden begin ik het Goede Nieuws van Jezus steeds meer te ervaren als bevrijding…

Ja, ik ben al een tijdje christen en op de hoogte van de bevrijding van mijn zondeschuld. Harstikke mooi, ik kan er oprecht blij mee zijn, maar ik begin steeds meer te merken dat Jezus’ radicale eisen aan hoe je leeft óók bevrijdend zijn, ook al lijken ze beperkend en bovenmenselijk moeilijk te zijn.

Tijdens een Momentz Together (kleine groepen van Momentz die elkaar ontmoeten) heb ik wat verteld aan de hand van teksten uit Galaten 4 en 5:

Toen u God nog niet kende, was u onderworpen aan goden die helemaal geen goden zijn. Hoe is het dan toch mogelijk dat u die God hebt leren kennen, meer nog, door God gekend bent, u opnieuw tot die zwakke, armzalige machten wendt en u daaraan als slaven onderwerpen wilt?

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.

Ik heb vaak over deze teksten heen gelezen. Met afgoden zijn we wel een beetje klaar sinds de verlichting: geen boze bovennatuurlijke wezens meer waarvoor we van alles moeten doen. En daarbuiten: ik was op de hoogte van bevrijding van mijn zondeschuld, was er blij mee, niet overdreven wettisch, dus klaar-is-kees. Maar er kan zoveel meer onder deze teksten schuilgaan.

Waar waren de vrouwen?

R - Gisteren een erg leuke tijd gehad op de gemeentestichtingsdag. Er werden mooie verhalen gedeeld, ik heb leuke mensen gesproken en boeiende toespraken gehoord. Toch werd ik weer flink geconfronteerd met de vrouwenkwestie. Er stonden weinig vrouwen op het podium, maar er waren sowieso weinig vrouwen. Ik denk dat minder dan een kwart vrouw was. Waar waren de vrouwen? Ik heb ze gemist. Dat theologische gedebatteer van mannen heb ik nou wel zo’n beetje gezien.

Ik spreek mij regelmatig uit naar de mannen toe (de vrouwen zie ik niet) dat ik geen vrouw op het podium zie. Nu werd ik dan met Martijn gevraagd om een workshop te geven op deze dag. Terwijl ik er zo voor ben dat vrouwen wat meer plek gaan innemen, werd het toch een drama. Nee, niet de workshop zelf, maar de voorbereidingen. Het verhaal had ik redelijk in mijn hoofd, maar moest ik nog uitwerken. Dit bleef ik maar uitstellen. Ik dacht hoe later ik het voorbereid, hoe korter ik in spanning hoef te zitten. Opzich een prima theorie, maar een paar uur van tevoren is wel weer erg laat. Waar Martijn flink van baalde, want ik had hem nodig voor de powerpoint. Daarnaast moest Martijn mij steeds weer moed inspreken om mij in te laten zien dat ik het wel zou kunnen. 

Ik denk dat vrouwen bang zijn. Bang om te netwerken, bang om te falen, bang om theologische discussies te doorbreken en bang om op het podium te staan. In ieder geval heb ik hier last van.

Helaas heb ik weer ervaren dat het nog niet zo simpel is om vrouwen op het podium te krijgen. We zijn helemaal niet gewend om in de schijnwerpers te staan. De moed is me in de schoenen gezakt. Het gaat nog een hoop tijd en energie kosten voordat de vrouwen meer ruim te in gaan nemen. Mijn idee dat het alleen maar aan de mannen ligt is hierbij ontkracht. De vrouwen zullen ook wat meer pit moeten gaan tonen.

Satégedachten

R - Gister belde de buurman of ik dit weekend mijn overheerlijke saté wilde maken voor hem. Ik moest er om lachen omdat hij nu mijn saté lekker vindt, terwijl ik het van hem geleerd heb. Ik wilde deze lekkernij wel maken en leidde hem telefonisch door de supermarkt om de ingrediënten te kopen. Bij de kip aangekomen bleken er geen 500 gram bakken kip te zijn, wel 300 gram en 1 kilo. “Doe maar die van 1 kilo, dan eet ik ook wel saté dit weekend.” zei ik.

Vanmorgen was ik met mijn slaaphoofd de kip alvast aan het snijden en marineren. Ik kan je vertellen dat dit geen goed idee was. Alle ui, knoflook en ketjap geuren kwamen me tegemoet zo vroeg op de ochtend. En ineens kwam er een vervelende gedachten bij me op.

Roos, je ging toch minder vlees eten? Inderdaad! Was ik niet bezig om bewuster met eten om te gaan? Met de nadruk op ‘was’. Ja, ja, de wil is er nog steeds om dingen te veranderen, maar je blijft zo makkelijk hetzelfde eten. Ik merk dat het tijd en energie kost om patronen te veranderen. Ik moet dan recepten opzoeken, nadenken over welke producten we biologisch willen eten en dan moet dit nog gekocht worden ook. Binnenkort maar eens tijd en energie maken om er echt eens werk van te maken.

Bevalling voltooid: Luctor et Emergo

M - Eindelijk is Nico-Dirk bevallen van z’n kindje. Op zijn weblog heeft hij enkele dagen geleden zijn stuk Luctor et Emergo gepubliceerd. Het stuk geeft een filosofische en theologische blik op de emerging church. Het stuk is nog in het conceptstadium, maar zeker al de moeite van het lezen waard. Als je niet bang bent voor grote, abstracte woorden, dan kun je je hart ophalen. Ik heb ervan genoten, ervan gesmuld! Er gaat een poëet in Nico-Dirk schuil.

Omdat het stuk wat fragmentarisch is, vind ik het lastig om er goed inhoudelijk commentaar op te geven. Ik herken er veel in en vind er aanknopingspunten om uit te diepen, het inspireert me. En dat is heel wat waard…