Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders?

M – Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders? Waarvan worden we wel en niet gelukkig? Bas Heijne, columnist van het NRC, analyseert het geluk van Nederlanders:

“Als je één ding kunt concluderen is het dit: men snakt naar een gevoel van gemeenschap, maar men is niet echt bereid offers te brengen in naam van de gemeenschap. Het verlangen is oprecht, de onwil hardnekkig. Er wordt heftig verlangd naar solidariteit, maar meestal wordt daarmee bedoeld dat de ander moet inbinden.

In die zin geven de uitkomsten van de enquête een haarscherp beeld van de Hollandse malaise. Alle idealen kunnen alleen nog in negatieve termen worden uitgedrukt. Over gemeenschap wordt alleen gesproken als iets wat bedreigd wordt. Ook van onze vrijheid kunnen we niet genieten, die dreigt immers van alle kanten te worden ingeperkt, door een moralistische en bemoeizuchtige overheid of door moslims. De ironie is nu juist dat zowel de christelijke politieke partijen en orthodoxe moslims sociale cohesie hoog in het vaandel hebben staan – maar dat soort gemeenschap willen we niet…”

Dat laatste bleef bij mij hangen: we zoeken naar geluk en gemeenschap, maar niet van het soort dat christenen en moslims met elkaar hebben. Waarom niet dat soort gemeenschap? Omdat het je wat kost? Omdat het je vrijheid beperkt? Omdat die gemeenschappen vaak niet bij de tijd zijn?

Ik kan zo een paar redenen noemen waarom mensen daarop afhaken. Maar een goed alternatief, dat is lastiger. Daar zijn we als Nederlanders nog niet uit…en ik eigenlijk ook niet. Ik geloof dat leven in gemeenschap je inderdaad wat kost. Daarentegen hoeft zo’n gemeenschap zeker niet oubollig te zijn. Bij Momentz zoeken we naar gemeenschap, op een manier die past bij deze tijd. Dat gaat met vallen en opstaan. En het meeste dat gebeurt valt niet eens onder het label ‘Momentz’. Spannende zoektocht…

Een masterplan voor de PKN

We hebben vanuit Emerging Netwerk ook willen reageren op de rapporten van oud-minister Veerman over de toekomst van de PKN, maar waren te laat. Wat mij betreft zijn de voorstellen van Veerman te technocratisch, te centralistisch en veel te veel georienteerd op de bestaande structuren. Stefan Paas verwoordt dat in CV Koers op een manier waar ik me van harte bij aansluit. You can do a better job PKN.

De prognoses zijn dat de Protestantse Kerk in Nederland in 2020 nog de helft van haar huidige omvang zal hebben. Honderden gemeenten zullen in de komende jaren verdwijnen. Wat is het plan? De PKN zou meer ondernemend elan moeten tonen.

Door Stefan Paas

De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) maakt een boeiende ontwikkeling door. Nog maar net gefuseerd, zal zij zich al snel moeten instellen op een totaal nieuwe samenleving, met een heel andere rol voor kerken. Door aanhoudend afnemend ledental kraakt de hele organisatie rondom de plaatselijke gemeente in zijn (financiële) voegen. Er is bovendien een groot tekort aan predikanten.

Waardigheid vrouwen hersteld…hoera?

M – Reclame maken is verhalen vertellen. Verhalen die appelleren aan onze diepste verlangens, verhalen die beloven dat je eindelijk het leven krijgt dat je verdient.

Wat moet je doen om een leuke vrouw in bed / bloot te krijgen? Neem een internetabonnement, eet een Magnum, dat is eigenlijk wat deze reclames zeggen. Als je de verhaallijn expliciet maakt, slaat het nergens meer op, maar onderhuids werkt het wel.

Reclamemakers zijn meesters in het vertellen van verhalen. Neem nu Axe, de marktleider in deodoranten voor mannen. Hoe zijn zij marktleider geworden? Met een goed verhaal! Als je Axe gebruikt, rennen er geile vrouwen in los fladderende jurkjes naar je toe. Zo simpel is dat: koop je Axe, dan krijg je vrouwen. Dan is de keuze snel gemaakt als je moet kiezen tussen Adidas, Rexona en Axe. Welke man wil geen horde geile, slanke, schaars geklede dames achter zich aan?

Uiteraard krijgen ook de dames een verhaal op maat van onze reclamemakers. Heel wat dames gebruiken Dove om de oksels te verfrissen. Waarom? Omdat Dove een goed verhaal vertelt.

Sex…het is overal!

M – Ergens zit wel een moraalridder in mij. En ik geloof dat ik dat niet eens heel erg vind. Neem wat reclames van de laatste tijd. Geen nieuws natuurlijk, maar waarom moeten zóveel producten vergezeld gaan van zinspelingen op sex? Zullen we het maar scharen onder een totaal gebrek aan échte onderscheidingskracht van deze producten? Dus nemen reclamemakers hun toevlucht tot associaties met sex om onze kooplust op te wekken…en dat gaat niet eens subtiel.

Zet een schaars geklede vrouw erbij en het verkoopt…of een hele horde vrouwen, zoals bij Axe.

Toen ik nog communicatiewetenschap studeerde, leerden we dat een vrouwelijke vorm al voldoende is om mensen te verleiden. Kijk bijvoorbeeld naar de vorm van een flesje Coca Cola. Dat verwijst naar de vrouwelijke ronding van een heup en taille. Alleen al om die reden zal dat flesje verkozen worden boven een recht-toe-recht-aan flesje cola. Geniale marketing en onderscheidingskracht. Tegenwoordig werkt die subiliteit blijkbaar niet meer.

Wat moeten kerken met sex als we nadenken over contextualisatie? Ook maar een vrouw met bikini naast het logo van Momentz zetten?  ;-)

 

De reclame  van Ziggo, een mediaprovider:

 

 

 

 

 

 

 

Dilemma: protesteren of niet?

M – In theater De Naald, op kruipafstand van ons huis, voeren de Bloeiende Maagden vanavond hun voorstelling Donkey God en het Bonussacrement uit. De grote vraag die boven de markt hangt: moet je hiertegen protesteren of niet? Moet het verboden worden?

“In deze nieuwe tempel van allesomvattende helderheid wordt u door de Bloeiende Maagden ingewijd in een rotsvast geloof. Dat doen zij door middel van ongelooflijke voorspellingen, hallucinerend gezang en een rituele wassing door knappe vrouwen met zachte handen en lange benen. Ook kunt u hardop biechten door middel van brulpsalmen en u deelt gezamenlijk het brood en de wijn. Samen dronken worden en vergeving is een eitje.”

Christelijk Nederland glijdt af!

M – Mag ik die oude, eenvoudige wereld weer terug? Die wereld waarin je wist voor welke ideeën een krant, universiteit of tijdschrift stond. Die tijd waarin christenen homo’s gewoon uitkafferden en vrouwen geen baas werden. Toen was het gewoon helder: als je het Nederlands Dagblad leest wordt je niet geconfronteerd met allerlei ketterse ideeën; als je in Kampen studeert, kom je niet al te progressieve types tegen; als je CV Koers leest, dan geloof je in de toekomst van de kerk; als je naar de EO kijkt, dan wordt de evolutietheorie verfoeid.

De wereld is niet meer wat ze was. Christelijk Nederland glijdt af! De ChristenUnie probeert ineens respectvol met homo’s om te gaan, het Nederlands Dagblad publiceert interviews met Tom Wright en Brian McLaren (ketters rond emerging church), progressieveling Stefan Paas krijgt een aanstelling in Kampen, Andries Knevel gelooft in evolutie en CV Koers is met z’n verhalen over het verdwijnen van het christendom ook naar het randje van de afgrond gegleden. Het moet niet erger worden, sommige christenen beginnen zelfs trekjes van humor en zelfspot te vertonen!

Waar kan ik nog terecht voor ouderwets orthodoxe ideeën? Dan toch maar een abonnement op Het Zoeklicht en De Waarheidsvriend, een dagelijks bezoek aan de website Habakuk en protesteren met Schreeuw om leven? Dat wordt mijn laatste toevlucht.

Joehoe!? Zijn er nog meer orthodoxen die gewoon zeggen dat we binnenkort worden opgenomen om de vernietiging van de wereld gade te slaan, die zich gewoon beperken tot het feit dat je het zondaarsgebed moet bidden? Geen gedoe met kaarsjes, Afrika, wierook en milieu. Arggh! Help!

De wet naleven volgens Tom Wright

M – In het ND is een uitgebreid artikel verschenen, een interview met Tom Wright, de Anglicaanse bisschop die ook binnen kringen van Emerging Church veel gelezen wordt. De gedachten van Wright in een notendop beschikbaar, ik vond het smullen. Neem nu wat Wright zegt over onze goede werken:

Paulus keert zich niet tegen het soort werkgerechtigheid waaraan wij vaak denken. Waartegen dan wel? De rabbijnen leerden niet zozeer: we houden de wet en daardoor worden we behouden, maar: als we de wet houden, zijn wij apart van de andere volkeren. En Paulus’ kritiek is dan in Romeinen en Galaten, dat ze zich apart houden. Want de Joden waren geroepen ter wille van de wereld. En dan valt alles in Romeinen en Galaten op z’n plaats. Als je vanuit dit idee gaat lezen, en ziet hoe het betoog dan hoofdstuk voor hoofdstuk, stap voor stap klopt, dat is mooi.”

Hete hangijzers besproken in Delft

M – Door de kerken in Delft wordt een serie discussieavonden georganiseerd onder de titel ‘Hete Hangijzers‘. Ze hebben gerenommeerde sprekers uitgenodigd om te spreken over thema’s als ‘Waarom laat God lijden toe?’ en ‘Is het christelijke geloof waar en andere religies dus niet?’.

Afgelopen dinsdag was er een avond over de betrouwbaarheid van de evangeliën. Naar aanleiding daarvan schreef Arie Zwiep een artikel voor het Nederlands Dagblad. Hij betoogt dat er verschillen (zo je wilt tegenstrijdigheden) in het nieuwe testament zijn toegelaten om te komen tot ‘een huis met vele woningen’. De moeite waard om te lezen.

Een quote:

“In het licht van Marcions poging om het evangelie te reduceren tot één enkel perspectief, namelijk dat van Paulus, is het veelzeggend dat de vroege kerk de geschriften van Johannes en Jakobus en andere apostelen aanvaardde naast de brieven van Paulus (ook al zegt Jakobus volstrekt andere dingen over geloof en werken dan Paulus), vier evangeliën canoniek verklaarde in plaats van één (en daarmee de verschillen pijnlijk zichtbaar maakte), en het Oude Testament een volwaardige plaats gaf naast het Nieuwe Testament (ook al was de verleiding misschien groot om dat niet te doen). [...] De canon schept juist ook ruimte en bewegingsvrijheid. Het is ‘een huis met vele woningen’ met ruimte genoeg voor iedereen die er onderdak zoekt (en bereid is die ruimte ook aan andere te geven).”

Te makkelijke ontsnapping

M – Bij het ND las ik een verslag van het symposium van Tot Heil des Volks over marketing. Ik ben er niet bij geweest, maar bij de paneldiscussie lijken ze een wel heel makkelijke ontsnappingsroute te hebben gekozen. Hoera voor de harmonie rond deze stelling: “Het gebruik van technieken uit de marketing om het evangelie aan de man te brengen is prima, mits de Bijbelse boodschap er niet voor wordt aangepast.”

Ik vermoed dat het schijnharmonie is…

Contextualisatie ≠ Marketing

M – Als ik zo hier en daar spreek over contextualisatie, dan roept dat al snel de vraag op of de kerk dan niet teveel op de wereld gaat lijken. Termen als ‘wereldgelijkvormigheid’, ‘verwatering’ en ‘marktdenken’ vliegen dan al snel over tafel.

Er verschijnen boekjes over en binnenkort een symposium. Meestal is de toonzetting kritisch. Tegelijk zijn grote kerken als Willow Creek en Redeemer wel heel bewust met hun ‘markt’ of context bezig. Dat vertaalt zich dan ondermeer naar eigentijdse muziek, een luxe theater als kerkzaal en een andere manier van praten dan in de Gereformeerde Gemeenten.