Geen tijd
17 05 2007R - Wat waren wij actief in onze kerk: deden het geluid, zaten in de beroepingscommissie, in een adviescommissie, deden de sheets, hielpen met de website en leidden een jeugdgroep. Daarnaast hadden we nog tijd om een jeugdkerk uit de grond te stampen en waren we ook nog fulltime met werk of school bezig. Het leek en voelde alsof we heel goed bezig waren. Maar waar hadden we geen tijd voor? We hadden geen tijd voor onze buren, geen tijd voor vriendschappen buiten de kerk, geen tijd voor nieuwe vrienden. Voor de kerk waren we goed bezig, maar we waren absoluut niet bezig met de mensen buiten de kerk. En laat dat nou juist de opdracht van Jezus zijn…
Steeds meer krijg ik door hoe christen zijn bedoeld is. Het is de bedoeling dat we in de wereld zijn. Kennen de buren mij? Mogen mijn collega’s in mijn leven een kijkje nemen? Heb ik tijd om iets voor iemand te betekenen? Dat zijn vragen waar ik mee bezig moet zijn. Dit betekent niet dat de kerk hier geen rol meer in speelt. Tuurlijk is het gaaf en waardevol om als christenen bij elkaar te komen…maar ik geloof dat ook de opdracht van de kerk uiteindelijk is iets te betekenen voor de wereld.
Ik merk dat daar bij mij een grote verandering in mijn denken voor nodig is. En ik merk dat het tijd en energie kost om je denken en je handelen te veranderen. Ik ben blij dat ik dit nu mag ontdekken, nu ik nog lekker jong ben. :-)
Hej roos,
Tja… eens moet de 1e keer zijn dat ik een berichtje plaats. Waar jullie allemaal niet tegelijk mee bezig waren in de kerk was wel heel wat als ik dat zo lees. Ik vind het stoer dat jullie een stap naar buiten hebben gezet. Om zo als christen je energie te kunnen steken in mensen uit je dagelijkse leven. En dat gaat je al behoorlijk goed af! Straks komt er een tijd dat het meer energie oplevert dan je erin steekt. Ik ben zenuwachtig voor morgen… hoe koud zal het water zijn… is het wel droog… wie komen er allemaal… en kom ik wel uit mijn woorden… zie je morgen!!
Heel herkenbaar allemaal, Rosalie. ‘ns even kijken: gemeenteblad, kringleider (elke week een avond en om de week de voorbereiding daarvoor), oudste, waardoor ik elke twee weken een avond op pad was, evangelisatiecommissie, evangelisatieacties, (de voorbereidingen voor) gemeenteavonden, gesprekken over een fusie tussen twee gemeenten, een visiestuk schrijven voor het stichten van een tweede gemeente, de coördinatie van de voorbereidingen van die gemeentestichting, vrouwenavonden… Inderdaad: te veel om op te noemen. Na zeven jaar oudste geweest te zijn heb ik gevraagd die taak te kunnen neerleggen. Zeer tot spijt van de andere oudsten. Want ik was zo getalenteerd en zo goed inzetbaar. Maar ik vond dat mijn gezin voorging.
En bijna gelijktijdig zijn we begonnen met meer in onze wijk te gaan doen. Op een of andere manier gaf dit zoveel rust. Niet de druk van de agenda, maar de rust om dingen te doen waar de wijk van opknapt. En waar mensen om ons heen zichtbaar van genieten. Vandaag nog een vrouw: “ik ben veranderd sinds ik bij jullie ben gekomen…” En deze vrouw is dan nog maar een keer “echt” in Villa Klarendal geweest en daarvoor alleen bij een van de andere activiteiten die we doen. Bovendien zijn we wel bezig met activiteiten, maar die liggen zo dicht bij huis dat we ook zo weer thuis zijn.
In een woord: HEERLIJK!!!
Dag mensen,
enorm pijnlijk als ik dit lees, voor mij dan. En dat is niet negatief. God snoeit, maar er komen zeker grotere vruchten voor terug.
Nooit gedacht dat ik zou gaan toegeven dat God het allemaal ietsjes anders heeft bedoelt dan ik heb bedacht. Nou ja, een heleboel anders.
Ik zie uit naar wat Hij nog meer gaat doen.
Wendy, succes vanavond. Er is al twee weken geleden gedoopt in het Ijsselmeer, en zo koud was dat niet!
@Rick, vrouwenavonden? Apart.
@Linda, ik sprak voor ons gezin, man en vrouw….. Maarre ik ben er niet vies van om vrouwenavonden te bezoeken, mits ze maar niet over make-up of extreme makeover gaan of zo…