Afgelopen zaterdag mocht ik een trouwdienst begeleiden, in een strandtent. Met uitzicht op zee en bij ondergaande zon beloofden twee mensen de rest van hun leven met elkaar te delen. Dat was echt gaaf, met name toen het stel zelf onder woorden bracht waarom ze wilden trouwen. Begeleid door het ontzettend leuke bandje Casual Case werd het echt een mooie avond.
De mensen die trouwden, waren nog vrij jong: net over de twintig. Dat gaat tegen de trend in, maar socioloog Mark Regnerus is daar wel voorstander van. In het Nederlands Dagblad staat daarover:
“Christenen volgen de maatschappelijke trend, waardoor mannen het nemen van verantwoordelijkheden uitstellen en vrouwen uiteindelijk moeilijker een partner vinden. Christenen zouden tegen de trend moeten ingaan en jongeren aansporen vroeg te trouwen, vindt Regnerus. Begin twintig vindt hij een mooie leeftijd. Hij kent de bezwaren, maar ze overtuigen hem niet.”
Fijntjes wordt daarbij opgemerkt:
“Uit de cijfers blijkt dat pogingen om mensen van seks te laten afzien voordat ze getrouwd zijn, een mager effect hebben, aldus de socioloog. Negentig procent van Amerikaanse volwassenen hebben voor hun huwelijk seksuele gemeenschap gehad. Wat evangelischen betreft, ligt dit percentage ,,niet veel lager”. ,,Slechts weinig jongeren bereiken wat hun ouders, pastores en jeugdleiders van hen verlangen.”
Het al dan niet hebben van seks voor het huwelijk is een discussie op zich, daar waag ik me nu niet aan. Waar ik sowieso voorstander van ben is dat seks met trouw gecombineerd wordt. Ik heb al teveel verhalen gehoord van mensen die na een potje seks gedumpt zijn en dat als een beschadiging ervaren.
Wat ik sterk vind aan het betoog van Regnerus, is dat hij net een stapje verder gaat dan de oproep geen seks voor het huwelijk te hebben. Hij steekt in op de diepere laag: durf je verantwoordelijkheid voor iemand te nemen? Zou het echt zo zijn dat vooral mannen dat steeds moeilijker vinden? En waar komt dat dan door?
Recente reacties