Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders?

M – Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders? Waarvan worden we wel en niet gelukkig? Bas Heijne, columnist van het NRC, analyseert het geluk van Nederlanders:

“Als je één ding kunt concluderen is het dit: men snakt naar een gevoel van gemeenschap, maar men is niet echt bereid offers te brengen in naam van de gemeenschap. Het verlangen is oprecht, de onwil hardnekkig. Er wordt heftig verlangd naar solidariteit, maar meestal wordt daarmee bedoeld dat de ander moet inbinden.

In die zin geven de uitkomsten van de enquête een haarscherp beeld van de Hollandse malaise. Alle idealen kunnen alleen nog in negatieve termen worden uitgedrukt. Over gemeenschap wordt alleen gesproken als iets wat bedreigd wordt. Ook van onze vrijheid kunnen we niet genieten, die dreigt immers van alle kanten te worden ingeperkt, door een moralistische en bemoeizuchtige overheid of door moslims. De ironie is nu juist dat zowel de christelijke politieke partijen en orthodoxe moslims sociale cohesie hoog in het vaandel hebben staan – maar dat soort gemeenschap willen we niet…”

Dat laatste bleef bij mij hangen: we zoeken naar geluk en gemeenschap, maar niet van het soort dat christenen en moslims met elkaar hebben. Waarom niet dat soort gemeenschap? Omdat het je wat kost? Omdat het je vrijheid beperkt? Omdat die gemeenschappen vaak niet bij de tijd zijn?

Ik kan zo een paar redenen noemen waarom mensen daarop afhaken. Maar een goed alternatief, dat is lastiger. Daar zijn we als Nederlanders nog niet uit…en ik eigenlijk ook niet. Ik geloof dat leven in gemeenschap je inderdaad wat kost. Daarentegen hoeft zo’n gemeenschap zeker niet oubollig te zijn. Bij Momentz zoeken we naar gemeenschap, op een manier die past bij deze tijd. Dat gaat met vallen en opstaan. En het meeste dat gebeurt valt niet eens onder het label ‘Momentz’. Spannende zoektocht…

Ontkerkelijking op microniveau

Op de lokale zender wordt al 23 jaar radio gemaakt met een christelijk tintje, ondersteund door kerken: stichtelijke muziek en een geestelijk praatje van een dominee of pastoor. De titel: ‘Wekker’. Je zou bijna denken dat het een programma van Jehova’s was over de eindtijd. Zelf ben ik ook wel eens aangeschoven om te vertellen over een christelijk jongerencafé waar ik bij betrokken was.

Dit programma gooit nu de handdoek in de ring. Te oude luisteraars, nauwelijks vrijwilligers, dominees die geen tijd hebben om een praatje voor te bereiden…dit oogt als post-christendom op microniveau. Als je het artikeltje in het lokale krantje leest, proef je de pijn van de mensen die dit loslaten. Dat doet mij ook wel wat. Aan de andere kant ben ik bang dat de totale aanpak van het programma dermate achterhaald was, dat het z’n relevantie totaal verloren heeft. En dan is het misschien maar goed ook…

Mannenvakantie met buurjongens

M – Ben pas een weekendje weg geweest met een aantal buurjongen, m’n broer en vriend Corné. Je ziet hier het filmpje…is erg leuk geworden, al zeg ik het zelf.