Aanhangers religie ontwikkelen complexe bel

Er was eens een kleine planeet in een klein zonnestelsel aan de rand van een groot melkwegstelsel. Daar werd een kind geboren. Hij groeide uit tot een groot voorbeeld voor een nieuwe manier van leven. Hij begon zijn publieke activiteiten door te stellen dat de Geest van de Schepper op hem was en hem inspireerde om goed nieuws te verkondigen voor armen, onderdrukten en verslaafden.

Enkele eeuwen later werd die nieuwe manier van leven een religie, en deze religie groeide uit tot de grootste en welvarendste religie ter wereld. De leidende aanhangers van deze religie werden rijk en machtig, vaak door de onderdrukking en het misbruik van juist het soort mensen waarvan de grondlegger zei dat hij kwam om ze te bevrijden en te redden. De aanhangers van deze religie ontwikkelden een complexe bel, een subcultuur, waarin ze konden juichen over hun geloof en zegeningen, zonder te denken aan de armen, de onderdrukten en de verslaafden buiten hun bel. Van cruciaal belang voor het onderhoud van deze subculturele bel was een mediasysteem van religieuze uitzendingen

Lees verder in deze scherpe teksten. We hebben deze teksten gebruikt tijdens een cursus met jongeren die in het teken stond van Jezus volgen.

De oorspronkelijke teksten komen uit het boekje bij de CD ‘Kingdom of Comfort’ van Delirious? Die band heeft volgens mij een behoorlijke transformatie in hun gedachtegoed ondergaan…vind je het gek dat ze gestopt zijn.

Community nodig

I believe that missional leaders must know how to guide the community in a spiritual formation. Admittedly, this kind of leadership is not common among younger evangelicals at least. Yet I still believe that the development of communal worship liturgies that are historically thick yet still local and organic, is crucial for these times. For we now recognize that the consumerist forces of our post Christendom time cannot be resisted as an isolated individual. An individual alone cannot resist the forces of desire that tell us a five bedroom house, two new cars are more important than Mission, the life itself we share with the Triune God. Our communities therefore must be places of spiritual formation, of resistance to the forces of distraction, unsatiated desire and exploitation of those we choose not to know.

Bron: David Fitch, www.reclaimingthemission.com/on-the-ones-who-would-go-and-seed-missional-communities-2/

Paasbrunch: “Zoveel kan ik thuis niet kiezen”

M – Gisteren was de paasbrunch voor mensen van de Voedselbank. Inclusief vrijwilligers waren er meer dan 50 mensen, veel meer dan we verwacht hadden! We hebben een ontzettend leuke middag gehad. Bijzonder om te zien hoe kinderen reageerden op de overvloed aan eten: “Zoveel kan ik thuis helemaal niet kiezen.” Gaaf om zoveel blije, gesminkte kindergezichtjes te zien, zoveel alleenstaande moeders, zoveel echtparen van buitenlandse afkomst, zoveel mensen uit onze buurt die een handje meehielpen. Wow, ik ben dankbaar dat we op deze manier iets voor anderen mochten betekenen en dat we zelf zo een glimps van het Koninkrijk van God mochten opvangen. Ik geloof dat iets van Gods liefde tastbaar wordt als we oog hebben voor mensen die het niet makkelijk hebben.

Wat ook erg leuk was: allerlei onvermoede kwaliteiten kwamen naar boven. Sommigen die erg goed met kinderen zijn, een handelaar die gratis fruit regelt, iemand die bij een groenteboer heeft gewerkt en dat fruit omtovert in een megamooie salade, anderen die ontzettend mooi schminken, een buurjongen die opbloeit als hij omeletten bakt.

De eerste ideeën voor deze Paasbrunch ontstonden toen we in 2008 met een groep jongeren lazen in ondermeer Matteüs 25 en Deuteronomium 14. De maanden daarna bleven allerlei ideeën door onze hoofden spelen. We zouden eerst een feest voor allerlei mensen organiseren (van buurmannen tot collega’s op het werk) maar hadden er uiteindelijk weinig vertrouwen in dat er mensen naar ‘ons’ feestje zouden komen. Mede dankzij iemand in onze groep die profetische kwaliteiten heeft, hebben we het roer omgegooid: “Wij gaan naar de mensen die het nodig hebben, zij hoeven niet naar ons te komen.” Dat bleek een wijze omslag, van attractioneel naar incarnationeel.

Wat trouwens wel een praktisch hobbeltje bleek te zijn: veel christenen zitten op paasmorgen in kerkdiensten, daardoor was het aanvankelijk lastig om voldoende handjes te vinden die mee wilden helpen. Jongens uit de buurt, zonder kerkelijke achtergrond, die wilden wel. Dat deed me denken aan een confronterend blog van Jan Wolsheimer.

Dopen, c’est mourir un peu

M – Dopen is een beetje doodgaan. Gisteravond, op Goede Vrijdag, mochten we iemand dopen. Het water was steenkoud, iets meer dan 10 graden. Ondergedompeld worden was een beetje doodgaan, figuurlijk en gisteren ook letterlijk. Jezus volgen is jezelf opgeven en daar doorheen jezelf weer vinden.

We boften trouwens ook wel, iemand dopen bij ondergaande zon, bij een luchttemparatuur van ruim 20 graden…en dat op een dag vroeg in april.

Heel wat emoties waren er. Sommigen hadden er moeite mee dat iemand die als kind gedoopt is, nog eens gedoopt werd. Kan ik me voorstellen. Zelf vond ik het supergaaf om het verhaal te horen van degene die gedoopt werd, die met zijn daad voor God en mensen wilde onderstrepen dat hij Jezus wil volgen. Dat was ontroerend. Deze vent heb ik jaren naar Jezus toe zien groeien, wat gaaf dat hij daarin steeds verder groeit en deze stap zet, met zoveel familie en vrienden erbij.

Zelf vond ik het super dat er zoveel vrienden van de gedoopte waren die eigenlijk niks met het christelijk geloof hebben…en dat die mochten horen dat Jezus een masterplan heeft om ons als mensen en deze wereld te herstellen. Er is nog zoveel schoonheid in de schepping te vinden – juist op een strand is dat zo merkbaar – en tegelijk weet iedereen dat het allemaal verre van perfect is op deze wereld. Wat gaaf dat Jezus door zijn dood en opstanding de weg naar herstel heeft open gezet voor iedereen! Helemaal begrijpen doe ik dat niet, maar dat maakt het niet minder bijzonder.

Over de verhouding van doop en kinderdoop schrijf ik binnenkort nog wat. Missionair zijn gaat vaak goed totdat dopen in beeld komt. Dat brengt een gevoeligheid met zich mee die ongekend is in kerkenland…en waar ik ook op een goede manier mee wil omgaan.

Zinderend symposium

Het symposium zit erop. Wat een mooie middag! Zoveel mensen bij elkaar, uit bestaande kerken, uit nieuwe initiatieven en zoekers. Het is natuurlijk maar een persoonlijke waarneming, maar ik voelde een zekere zindering in de lucht hangen. Misschien wel omdat zoveel hoop in de verhalen doorklonk, zoveel verlangen naar onderlinge verbondenheid. Misschien wel omdat zoveel mensen elkaar voor het eerst écht ontmoetten terwijl ze elkaar al maanden via internet volgden. Ik weet het niet precies, maar ik heb volop genoten van die zinderende sfeer.

Foto: Rein Geleijnse / Nederlands Dagblad

Hoogtepunt vond ik de uitreiking van de Helix-prijs aan Thugz Church. Niet eens vanwege die prijs, maar omdat de Antilliaanse mensen die ‘m in ontvangst mochten nemen voor het eerst tijdens dit symposium zich rechtstreeks tot God richten, met een applaus. Vroeger, toen ik een Pinkstergemeente bezocht, zou ik regelmatig weggekropen zijn bij dit soort ‘klapoffers’. Het voelde dan toch niet helemaal echt of doorleefd, maar in dit geval vond ik het super. Het was zo proefbaar dat deze mensen dicht bij God leven zonder daar romantisch over te doen. En na al dat gepraat over God, was het wel prettig ons even rechtstreeks tot Hem te wenden.

Audioverslag van Radio 5
Wil je wat meemaken van deze dag? Koos van Noppen deed voor Radio 5 verslag van het symposium ’Pionieren voor het Koninkrijk’. Een mooi verslag! Je hoort ondermeer pionier Matthijs Vlaardingerbroek en Jan Hendriks, bekend van het Herberg-concept dat breed bekend is binnen de PKN. Ook Teun van de Leer, rector van het Baptisten Seminarium doet zijn zegje. Dominee en hoogleraar Jos Douma reageerde eveneens lekker scherp (op het gevaar af karikaturaal te worden) en goed!

Wil je meer lezen of terughoren? Dan verwijs ik je graag naar de website van Emerging Netwerk. Je vindt daar ondermeer verwijzingen naar weblogs en artikelen in het Nederlands Dagblad en het Friesch Dagblad.

Paasbrunch bij Voedselbank en dopen

M – De meesten van jullie weten wel dat Rosalie en ik bij Momentz betrokken zijn. Ik vind het echt bijzonder om te zien hoe we momenteel met een groep jongeren kunnen samenwerken. We zoeken elkaar ongeveer wekelijks op, eten samen, bidden samen, bedenken mooie plannen. Veel van deze jongeren groeien in het volgen van Jezus, echt gaaf om te zien. Om je een indruk te geven van wat er momenteel speelt, hieronder de meest recente nieuwsbrief van Momentz. Wil je zelf ook de nieuwsbrief ontvangen? Meld je dan aan voor de nieuws brief via de website van Momentz.

 

Volgende vrijdag: doopfeest
Volgende week vrijdag (10 april, Goede Vrijdag) laat XXX zich om 19.00 uur dopen op het strand bij ’s-Gravenzande, strandopgang Vluchtenburg. Op die manier laat XXX zien dat hij Jezus wil volgen. Je bent van harte welkom om erbij te zijn! Het wordt vast een feestelijke happening, bij ondergaande zon. Overweeg je ook om je te laten dopen? Neem gerust contact op om erover door te praten. Foto’s van eerdere doopfeesten vind je op de Flickr van Momentz.