Eeuwige Moes

R – Via het weblog van Boele Ytsma kwam ik bij de documentaire ‘Eeuwige Moes’. Wow, wat een mooie, pure documentaire is dit. Het raakte me.

Eeuwige Moes is een documentaire waarin oude groentesoorten en biodiversiteit een belangrijke rol spelen. De in de film geportretteerde personen proberen ieder op hun eigen manier in evenwicht met hun natuurlijke omgeving te leven. De naar Zweden vertrokken hoofdpersoon Ruurd Walrecht komt in de film tot leven door de verhalen van de mensen die met hem gewerkt hebben en in gedetailleerde opnamen van de gewassen die hij probeerde te redden.

Ik wist dat er duidelijk wat mis is met het vlees dat wij dagelijks eten. Maar ik had nog niet zo’n beeld bij onze tekortkomingen in de omgang met onze groente. Nu dus wel. Het zet me aan het denken. Uit de documentaire blijkt ook heel duidelijk dat idealisten een tragisch en eenzaam leven leiden in onze samenleving. Pijnlijk, dit verdienen ze niet.

De documentaire is te bekijken via uitzending gemist. Meer info en links vind je op de site van Boele.

Op alle knopjes gedrukt

M – Afgelopen weekend zijn we met het kernteam van Momentz naar een christelijke kolonie in de Achterhoek gereisd om ons te bezinnen op waar we staan en hoe we verder gaan. Het was een goed weekend. We hebben gesproken over hoe we terugkijken op het afgelopen jaar, hoe we in het team zitten en hoe we verder willen gaan. (Overigens, één teamlid staat helaas niet op de foto.)

Eerste hap 0693

R – Vandaag was het zover. We hebben ons eerste stuk Schotse Hooglander met nummer 0693 opgegeten!

Mijn moeder ging op zoek naar een nieuwe functie voor haar leegstaande vriezer. Ze kwam via internet op het idee om wild rundvlees te kopen en dit in de vriezer op te slaan. Er graast allerlei wild in de Nederlandse natuurgebieden, maar ze gedeien zo goed dat er te veel wild is. Om dit op te lossen leggen ze niet meer natuur aan, maar slachten ze het wild en verkopen dit. Biologischer vlees kun je niet krijgen, want deze dieren zijn nooit bijgevoerd en hebben kilometers ruimte om te grazen.

Wij waren meteen enthousiast en ook mijn broer en zus wilden dit wel eens uitproberen. We hebben 32 kilo vlees besteld, wat we diepgevroren en in pakketjes op konden halen. Ik wist niet dat er in een dier zoveel soorten vlees zaten: riblap, entrecote, bieflap, tartaar, hacheevlees, etc. De 80 pakjes vlees liggen in de vriezer bij mijn ouders en steeds kunnen we wat pakketjes mee naar huis nemen. Ik geef mezelf een schouderklopje omdat we weer een stapje dichterbij bewust leven zijn aangekomen.

Als je niet wilt weten waar je vlees vandaan komt, dan moet je hier niet aan beginnen. Op de rekening staat haarfijn welk rund je eet, in ons geval een mannelijke Schotse Hooglander van 4,5 jaar oud met rugnummer 0693. Het eerste stuk vlees hebben we op, al was Martijn nog niet dol op de smaak. Maar goed, we hebben nog maar 19 pakketjes te gaan. 

Creativiteit, contemplatie en liturgie

M – Pas sprak ik met een goede vriend over het discipelschapstraject dat we willen opzetten. Ik probeerde hem uit te leggen dat ik naast informele bijeenkomsten in kleine groepen, steeds meer de waarde ontdek van liturgische bijeenkomsten. Geloof het of niet, maar ik ben aan het zoeken naar wat klassiekere manieren om het geloof te beleven, maar dan met een eigentijdse, verrassende insteek. Ik weet alleen nog niet hoe ik het onder woorden moet brengen of hoe ik het moet doen.

Ik denk na over hoe stilte bijdraagt aan een ontmoeting met God. Hoe kun je door creativiteit iets van God beleven? Zou zoiets als lectio divina hier in het Westland werken? Wat is ‘contemplatie’ eigenlijk? Welke ritmes wil ik alleen en in groepsverband hanteren om m’n geloof te beleven?

Matthijs ‘ik kan ook vanaf een onbewoond eiland bloggen’ Vlaardingerbroek is ook met dit soort dingen aan het experimenteren. Zo heeft hij met anderen een gebedsruimte ingericht. Je kunt er bidden bij een stuk lavasteen en de tuinders onder ons kunnen hun hart ophalen bij de glazen kooi. Ook Boele en Nico-Dirk schreven over dingen die hieraan raken.

Komt het door het moment in een klein kerkje in de bossen bij Apeldoorn? Komt het door de woorden van Wright? Komt het door de vieringen in katholieke kerken? Komt het door de week in Engeland vorig jaar, met geweldige gebeden van Hauerwas? Is het door het Labyrint van YfC? Heeft Oase in Soest me geïnspireerd? Ik weet het niet.

Als evangelico weet ik hier helemaal niets van. Wie helpt mij in het oerwoud van rituelen, creativiteit, stilte, contemplatie en liturgie?

Best complex die wereld

M – Het leven is niet makkelijk. Echt niet. Heb je je voorgenomen om wat bewuster, met een groot woord ‘rechtvaardiger’, te gaan leven…blijkt ineens dat de wereld best complex in elkaar steekt. Drie voorbeeldjes.

Kingdom of comfort

M – Ik was een enorme fan van Delirious. Niet zo een die alle concerten afloopt en jaagt op een handtekening, maar hun muziek kon ik waarderen. Hun eerste grote plaat was King of fools. Geweldig gevonden: ‘koning van de zotten’. Lijkt me een mooie geuzennaam.*

De jaren daarna waren eigenlijk teleurstelling op teleurstelling. Veel platen gekocht, maar de latere platen konden niet tippen aan de eerste. Het werd allemaal wat gladjes qua productie en vaak middle of the road.

Vandaag werd ik plesant verrast door mijn jeugdliefde. De titel Kingdom of comfort belooft wat goeds. Er lijkt een nieuwe thema geland te zijn bij Delirious. De omgevallen winkelkar, in een Apple-witte setting is leuk gevonden. Tekst van het titelnummer gaat geloof ik over mij. Zou ik deze CD dan toch weer…kopen? Of is dat ook een uiting van materialisme?

Zie jij een leger?

M – De afgelopen dagen heb ik Floyds boek ‘Ik zie een leger’ gelezen. Dat was de moeite waard! Wat een eerlijkheid, passie en vastberadenheid is erin proefbaar.

Johan zou zijn pet erbij opeten, zo simpel is dit boek soms. En Nico-Dirk oogt nog steeds wat ongelukkig vanwege de cover. Toch heb ik van dit boek genoten! Floyd is geen toptheoloog of tophistoricus, maar hij heeft durf, levenservaring, leeft radicaal met God, schrijft helder en spreekt zich uit. Soms is dat al heel wat…

Mensen die goed ingelezen zijn huiskerken, simple church en emerging church, die gaan niet veel nieuws lezen. Mensen die allergisch zijn voor evangelisch taalgebruik, kunnen ook beter een ander boek kiezen. Maar voor mensen zonder theologische achtergrond, die willen kennismaken met nieuwe kerkvormen is dit boek een aanrader: één van de meest toegankelijke Nederlandstalige publicaties.

Postmodernisme in beeld gebracht

M – Maandag een boeiende documentaire gekeken. Bij de VPRO kwam John Gray, een filosoof, aan het woord over de waarden die het Westen nastreeft…vrijheid, tolerantie, vooruitgang, democratie en meer van dat soort zaken. In de ogen van Gray zijn die waarden een utopie die meer kwaad dan goed doen.

Het Westen is daarbij veel te veel overtuigd van het eigen gelijk, van de waarheid. En die waarden gaan uit van een veel te positief, erg naïef mensbeeld, aldus Gray. Resultaat: allerlei oorlogen (denk aan Irak en Afghanistan) en andere ellende. En hoewel hij atheïst is, ziet Gray een gezondere basis in bijbelverhalen. Daarin wordt in ieder geval duidelijk dat de mens in de kern niet zo geweldig is. Grappig dat je dit soort dingen tegenwoordig bij de VPRO langs ziet komen…

Wat mij betreft is deze uitzending een van de beter geslaagde pogingen om de abstracte term ‘postmodernisme’ te relateren aan wat tastbaarder zaken.

De uitzending is echt de moeite waard, maar wel een tikje filosofisch van aard, niet iedereen zal ‘m daarom kunnen pruimen. De uitzending kun je bekijken via de onvolprezen website Uitzendinggemist.nl.