Wasmachine

M - Naar aanleiding van afgelopen zaterdag filosofeert Theodoor Meedendorp nog wat na over de wasmachine waar we bij gemeentestichting doorheen moeten. Wasmachine?

Eén van de dingen die bij mij is blijven hangen is de kreet ‘wasmachine-effect’. Op de vraag wat persé onderdeel uit zou moeten maken van een opleiding voor gemeentestichters opperde iemand dit ‘wasmachine-effect’. Voordat mensen de praktijk instappen moeten ze loskomen van kerkje-spelen. Alle tradities, vooroordelen, overtuigingen, culturele bagage, interne (kerkelijke) codes en patronen eerst in de wasmachine. En dan kijken wat er overblijft…

Lees verder op het weblog van Theodoor…

Afgelopen zaterdag riep Roos deze term toen een van de sprekers vroeg wat belangrijke onderdelen van een opleiding voor gemeentestichting zouden moeten zijn. Eerst werd haar opgestoken vinger überhaupt niet gezien – ze zat achterin de zaal. Met hulp van Jan, Egbert, Rick en Erik (die schreeuwden dat een vrouw ook wat bij te dragen had) kreeg ze toch even het woord. Roos opperde (als vrouw) dat ‘wasmachine’ een belangrijk onderdeel zou moeten zijn. Een glazige blik van de spreker en hilariteit in de zaal waren het gevolg. Misschien dat het woord ‘deconstructie’ meer lampjes had doen branden?

Harde woorden in Micha

Op de weblog van Boele Ytsma stond een goede post:

In verschillende verbanden kom ik deze week de bekende woorden uit Micha 6 tegen: ‘Er is jou mens gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God’. Mooie woorden die ons op het spoor van praktisch geloven zetten.

Maar dan moet ik er een gelegenheidspreek van maken en lees de context. Een profetisch maatschappijkritisch pamflet is het. Ruwe, harde taal van een oude profeet. Over een God die zijn volk tot de orde roept en dreigt met oordelen die er niet om liegen. Over een God die boos is en verontwaardigd roept: ‘Mijn volk, wat heb ik je misdaan? Waarmee heb ik je gekweld? Antwoord mij!’ In al die vreemde harde retoriek, waarbij zelfs de taal van PVV-politici verbleekt, is dan de genoemde tekst een eilandje van begrijpelijkheid en rust. ‘Recht doen, trouw blijven en nederig de weg met God gaan’ – dat begrijpen we tenminste en daar kunnen we wat mee. Jammer dat het in zo’n vreemd boek staat.

Maar het is maar de vraag of we die woorden begrijpen als we de context zelf zo vreemd vinden. Wij willen graag geloven in een goeie lieve God, een – met alle respect – soort ‘Almachtige Teddybeer’, bij wie het altijd goed komt. Daar lijkt de God van Micha niet op. Daar is er geen sprake van vanzelfsprekend goede afloop, geen vrijblijvendheid, geen ‘als je maar een beetje goed leeft, zal het wel goed komen’. Mensen worden hard tot de orde geroepen! De woorden over recht doen, trouw betrachten en nederig wandelen zijn hier geen vrijblijvende adviezen voor een rijker geestelijk leven. Het is de keiharde eis van God in een rechtszaak tussen God en mensen.

Het blijft gevaarlijk, die bijbel lezen!