R – Gisteren een erg leuke tijd gehad op de gemeentestichtingsdag. Er werden mooie verhalen gedeeld, ik heb leuke mensen gesproken en boeiende toespraken gehoord. Toch werd ik weer flink geconfronteerd met de vrouwenkwestie. Er stonden weinig vrouwen op het podium, maar er waren sowieso weinig vrouwen. Ik denk dat minder dan een kwart vrouw was. Waar waren de vrouwen? Ik heb ze gemist. Dat theologische gedebatteer van mannen heb ik nou wel zo’n beetje gezien.
Ik spreek mij regelmatig uit naar de mannen toe (de vrouwen zie ik niet) dat ik geen vrouw op het podium zie. Nu werd ik dan met Martijn gevraagd om een workshop te geven op deze dag. Terwijl ik er zo voor ben dat vrouwen wat meer plek gaan innemen, werd het toch een drama. Nee, niet de workshop zelf, maar de voorbereidingen. Het verhaal had ik redelijk in mijn hoofd, maar moest ik nog uitwerken. Dit bleef ik maar uitstellen. Ik dacht hoe later ik het voorbereid, hoe korter ik in spanning hoef te zitten. Opzich een prima theorie, maar een paar uur van tevoren is wel weer erg laat. Waar Martijn flink van baalde, want ik had hem nodig voor de powerpoint. Daarnaast moest Martijn mij steeds weer moed inspreken om mij in te laten zien dat ik het wel zou kunnen.
Ik denk dat vrouwen bang zijn. Bang om te netwerken, bang om te falen, bang om theologische discussies te doorbreken en bang om op het podium te staan. In ieder geval heb ik hier last van.
Helaas heb ik weer ervaren dat het nog niet zo simpel is om vrouwen op het podium te krijgen. We zijn helemaal niet gewend om in de schijnwerpers te staan. De moed is me in de schoenen gezakt. Het gaat nog een hoop tijd en energie kosten voordat de vrouwen meer ruim te in gaan nemen. Mijn idee dat het alleen maar aan de mannen ligt is hierbij ontkracht. De vrouwen zullen ook wat meer pit moeten gaan tonen.
Recente reacties