Dealen met afgoden (part I)

M – De laatste maanden begin ik het Goede Nieuws van Jezus steeds meer te ervaren als bevrijding…

Ja, ik ben al een tijdje christen en op de hoogte van de bevrijding van mijn zondeschuld. Harstikke mooi, ik kan er oprecht blij mee zijn, maar ik begin steeds meer te merken dat Jezus’ radicale eisen aan hoe je leeft óók bevrijdend zijn, ook al lijken ze beperkend en bovenmenselijk moeilijk te zijn.

Tijdens een Momentz Together (kleine groepen van Momentz die elkaar ontmoeten) heb ik wat verteld aan de hand van teksten uit Galaten 4 en 5:

Toen u God nog niet kende, was u onderworpen aan goden die helemaal geen goden zijn. Hoe is het dan toch mogelijk dat u die God hebt leren kennen, meer nog, door God gekend bent, u opnieuw tot die zwakke, armzalige machten wendt en u daaraan als slaven onderwerpen wilt?

Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.

Ik heb vaak over deze teksten heen gelezen. Met afgoden zijn we wel een beetje klaar sinds de verlichting: geen boze bovennatuurlijke wezens meer waarvoor we van alles moeten doen. En daarbuiten: ik was op de hoogte van bevrijding van mijn zondeschuld, was er blij mee, niet overdreven wettisch, dus klaar-is-kees. Maar er kan zoveel meer onder deze teksten schuilgaan.

Signalering Onjuist Spatiegebruik (SOS)

M – Het platform voor Signalering Onjuist Spatiegebruik (SOS) houdt een verkiezing voor foute spatie van het jaar 2007. Ronduit hilarisch. Jouw stem absoluut waard.

Weekend weg om verhalen te delen

In Nederland zoeken steeds meer mensen naar nieuwe kerkvormen, naar manieren om hun geloof een plek te geven in hun leven en verbindingen te leggen met mensen die Jezus niet kennen. In april is er een weekend voor mensen die hiermee bezig zijn of over nadenken.

Tijdens het weekend leer je nieuwe mensen kennen, kun je je hart delen en kun je je laten inspireren door de grote verscheidenheid aan manieren om met je geloof bezig te zijn. Die verscheidenheid varieert van de christelijke kloostertradities tot het bewerken van nummers van Jan Smit.

De hoofdingrediënten van het weekend vormen de diverse bezinningsmomenten en de gezamenlijke maaltijden. Omdat we het belangrijk vinden dat je kunt bouwen aan relaties gaan er maximaal 35 mensen mee. Daarnaast is het programma niet al te vol en hechten we eraan dat mensen niet voor een dagje langskomen, maar er het hele weekend zijn. Het is in principe niet de bedoeling dat er kinderen meegaan. 

•  Data: van vrijdagavond 11 april tot zondagmiddag 13 april 2008
• Lokatie: Assel Don Bosco Centrum - De Villa
• Prijs: € 75 per persoon, inclusief overnachtingen, eten en drinken
• Kamers: er zijn eenpersoons en tweepersoonskamers beschikbaar
• Aanmelding: per mail bij Rick Jansen

Wil je meer informatie? Neem dan gerust contact op met Nico-Dirk van Loo (078 6228 366) of Rosalie Vellekoop (06 1644 8853). Bij Rick Jansen kun je je opgeven.

Wasmachine

M - Naar aanleiding van afgelopen zaterdag filosofeert Theodoor Meedendorp nog wat na over de wasmachine waar we bij gemeentestichting doorheen moeten. Wasmachine?

Eén van de dingen die bij mij is blijven hangen is de kreet ‘wasmachine-effect’. Op de vraag wat persé onderdeel uit zou moeten maken van een opleiding voor gemeentestichters opperde iemand dit ‘wasmachine-effect’. Voordat mensen de praktijk instappen moeten ze loskomen van kerkje-spelen. Alle tradities, vooroordelen, overtuigingen, culturele bagage, interne (kerkelijke) codes en patronen eerst in de wasmachine. En dan kijken wat er overblijft…

Lees verder op het weblog van Theodoor…

Afgelopen zaterdag riep Roos deze term toen een van de sprekers vroeg wat belangrijke onderdelen van een opleiding voor gemeentestichting zouden moeten zijn. Eerst werd haar opgestoken vinger überhaupt niet gezien – ze zat achterin de zaal. Met hulp van Jan, Egbert, Rick en Erik (die schreeuwden dat een vrouw ook wat bij te dragen had) kreeg ze toch even het woord. Roos opperde (als vrouw) dat ‘wasmachine’ een belangrijk onderdeel zou moeten zijn. Een glazige blik van de spreker en hilariteit in de zaal waren het gevolg. Misschien dat het woord ‘deconstructie’ meer lampjes had doen branden?

Harde woorden in Micha

Op de weblog van Boele Ytsma stond een goede post:

In verschillende verbanden kom ik deze week de bekende woorden uit Micha 6 tegen: ‘Er is jou mens gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God’. Mooie woorden die ons op het spoor van praktisch geloven zetten.

Maar dan moet ik er een gelegenheidspreek van maken en lees de context. Een profetisch maatschappijkritisch pamflet is het. Ruwe, harde taal van een oude profeet. Over een God die zijn volk tot de orde roept en dreigt met oordelen die er niet om liegen. Over een God die boos is en verontwaardigd roept: ‘Mijn volk, wat heb ik je misdaan? Waarmee heb ik je gekweld? Antwoord mij!’ In al die vreemde harde retoriek, waarbij zelfs de taal van PVV-politici verbleekt, is dan de genoemde tekst een eilandje van begrijpelijkheid en rust. ‘Recht doen, trouw blijven en nederig de weg met God gaan’ – dat begrijpen we tenminste en daar kunnen we wat mee. Jammer dat het in zo’n vreemd boek staat.

Maar het is maar de vraag of we die woorden begrijpen als we de context zelf zo vreemd vinden. Wij willen graag geloven in een goeie lieve God, een – met alle respect – soort ‘Almachtige Teddybeer’, bij wie het altijd goed komt. Daar lijkt de God van Micha niet op. Daar is er geen sprake van vanzelfsprekend goede afloop, geen vrijblijvendheid, geen ‘als je maar een beetje goed leeft, zal het wel goed komen’. Mensen worden hard tot de orde geroepen! De woorden over recht doen, trouw betrachten en nederig wandelen zijn hier geen vrijblijvende adviezen voor een rijker geestelijk leven. Het is de keiharde eis van God in een rechtszaak tussen God en mensen.

Het blijft gevaarlijk, die bijbel lezen!

Waar waren de vrouwen?

R – Gisteren een erg leuke tijd gehad op de gemeentestichtingsdag. Er werden mooie verhalen gedeeld, ik heb leuke mensen gesproken en boeiende toespraken gehoord. Toch werd ik weer flink geconfronteerd met de vrouwenkwestie. Er stonden weinig vrouwen op het podium, maar er waren sowieso weinig vrouwen. Ik denk dat minder dan een kwart vrouw was. Waar waren de vrouwen? Ik heb ze gemist. Dat theologische gedebatteer van mannen heb ik nou wel zo’n beetje gezien.

Ik spreek mij regelmatig uit naar de mannen toe (de vrouwen zie ik niet) dat ik geen vrouw op het podium zie. Nu werd ik dan met Martijn gevraagd om een workshop te geven op deze dag. Terwijl ik er zo voor ben dat vrouwen wat meer plek gaan innemen, werd het toch een drama. Nee, niet de workshop zelf, maar de voorbereidingen. Het verhaal had ik redelijk in mijn hoofd, maar moest ik nog uitwerken. Dit bleef ik maar uitstellen. Ik dacht hoe later ik het voorbereid, hoe korter ik in spanning hoef te zitten. Opzich een prima theorie, maar een paar uur van tevoren is wel weer erg laat. Waar Martijn flink van baalde, want ik had hem nodig voor de powerpoint. Daarnaast moest Martijn mij steeds weer moed inspreken om mij in te laten zien dat ik het wel zou kunnen. 

Ik denk dat vrouwen bang zijn. Bang om te netwerken, bang om te falen, bang om theologische discussies te doorbreken en bang om op het podium te staan. In ieder geval heb ik hier last van.

Helaas heb ik weer ervaren dat het nog niet zo simpel is om vrouwen op het podium te krijgen. We zijn helemaal niet gewend om in de schijnwerpers te staan. De moed is me in de schoenen gezakt. Het gaat nog een hoop tijd en energie kosten voordat de vrouwen meer ruim te in gaan nemen. Mijn idee dat het alleen maar aan de mannen ligt is hierbij ontkracht. De vrouwen zullen ook wat meer pit moeten gaan tonen.

Handelingen 2 kopiëren?

M – In het Friesch Dagblad staat een artikel over ’simple churches’. Floyd McClung houdt een betoog voor kleinschalige kerken, gericht op relaties en de omgeving. Ik herken er veel in van wat we bij Momentz doen. Toch is het volgens mij ook geen kwestie van Handelingen 2 kopiëren en hoplakee, klaar-is-kees.

Er zijn nog heel wat issues waar we goed over moeten nadenken. Zo hebben we inmiddels 2000 jaar geschiedenis met de kerk achter de rug waar we rekening mee kunnen houden. Hoewel je nooit alles kunt voorkomen, zijn er fouten gemaakt die we niet hoeven over te doen. En er is veel geleerd waar we wat aan kunnen hebben. Het boek van Floyd schijnt trouwens een aanrader te zijn.

Satégedachten

R – Gister belde de buurman of ik dit weekend mijn overheerlijke saté wilde maken voor hem. Ik moest er om lachen omdat hij nu mijn saté lekker vindt, terwijl ik het van hem geleerd heb. Ik wilde deze lekkernij wel maken en leidde hem telefonisch door de supermarkt om de ingrediënten te kopen. Bij de kip aangekomen bleken er geen 500 gram bakken kip te zijn, wel 300 gram en 1 kilo. “Doe maar die van 1 kilo, dan eet ik ook wel saté dit weekend.” zei ik.

Vanmorgen was ik met mijn slaaphoofd de kip alvast aan het snijden en marineren. Ik kan je vertellen dat dit geen goed idee was. Alle ui, knoflook en ketjap geuren kwamen me tegemoet zo vroeg op de ochtend. En ineens kwam er een vervelende gedachten bij me op.

Roos, je ging toch minder vlees eten? Inderdaad! Was ik niet bezig om bewuster met eten om te gaan? Met de nadruk op ‘was’. Ja, ja, de wil is er nog steeds om dingen te veranderen, maar je blijft zo makkelijk hetzelfde eten. Ik merk dat het tijd en energie kost om patronen te veranderen. Ik moet dan recepten opzoeken, nadenken over welke producten we biologisch willen eten en dan moet dit nog gekocht worden ook. Binnenkort maar eens tijd en energie maken om er echt eens werk van te maken.

Bevalling voltooid: Luctor et Emergo

M – Eindelijk is Nico-Dirk bevallen van z’n kindje. Op zijn weblog heeft hij enkele dagen geleden zijn stuk Luctor et Emergo gepubliceerd. Het stuk geeft een filosofische en theologische blik op de emerging church. Het stuk is nog in het conceptstadium, maar zeker al de moeite van het lezen waard. Als je niet bang bent voor grote, abstracte woorden, dan kun je je hart ophalen. Ik heb ervan genoten, ervan gesmuld! Er gaat een poëet in Nico-Dirk schuil.

Omdat het stuk wat fragmentarisch is, vind ik het lastig om er goed inhoudelijk commentaar op te geven. Ik herken er veel in en vind er aanknopingspunten om uit te diepen, het inspireert me. En dat is heel wat waard…

Privacy weg?

R – Sinds een paar weken hebben we een nieuwe huisgenoot. Iemand woont tijdelijk bij ons in huis om even op adem te komen. Ik schrik van de reacties die ik van mensen hierop krijg. Ze zeggen allemaal: “Wat gaaf om op die manier iemand te helpen. Maar je moet wel heel veel privacy opgeven, ik weet niet of ik dat zou kunnen.” Zijn er dan maar zo weinig mensen die ervoor open staan om iemand tijdelijk even op weg te helpen? Houdt er dan niemand rekening mee dat zijn huis, zijn gezin hiervoor wel eens gebruikt zou kunnen worden? Of ben ik gewoon te idealistisch?

Dit doet me denken aan mijn collega die graag een leefgemeenschap wil oprichten. Pas vertelde hij dat we als individualisten de waarde van het samenleven niet meer kennen. Iedereen is erg gesteld op zijn privacy, andere mensen moeten vooral niet te dichtbij komen. Als je met elkaar woont, zul je rekening met elkaar moeten houden. Rekening met elkaar houden, is ook wat inleveren. Dit betekent dat je dingen zult moeten veranderen. Maar wat ook mooi is: je karakter wordt erdoor gevormd. Je leert om dingen met elkaar te delen. Dit kun je praktisch zien, maar je kunt ook je problemen delen, je moeilijkheden in het leven. Zijn gedachte was dat je er een mooier mens van wordt, als je gevormd wordt door mensen om je heen.

Het zette mij aan het denken. In ieder geval gaan wij de komende tijd flink oefenen met het leren samen-leven. En wat mij betreft gaat dat verder dan elkaar verdragen…onze hoop is dat we uiteindelijk elkaar tot zegen mogen zijn.