R - Heb ik net een bepaalde logica ontwikkeld, schopt iemand hem weer omver. Dit zet mij dan weer aan het denken. Zo denk ik na over de mate van afhankelijkheid die God van ons verwacht. Ik dacht altijd dat God van ons verwacht om heel afhankelijk te zijn. We moeten bidden en vragen wat we moeten gaan doen. Als ik tegen een probleem aan loop, wil ik wachten op een antwoord van God. Niet dat ik dat altijd doe, maar dat is mijn ideaalbeeld. In alles betrek je God en op alles heeft Hij een antwoord.
Nu kwam ik een paar mensen tegen die daar heel anders in staan. Ze spreken over God die ons een bepaalde verantwoordelijkheid geeft. Hij leert ons dingen, geeft ons ruimte, waardoor we zelf bepaalde keuzes kunnen maken. Soms antwoord Hij niet en ervaren ze dat God hen een schop onder de kont geeft en zegt: ‘Je kunt het wel, kom op! Ik heb je genoeg geleerd om deze beslissing te maken!’.
Zo kende ik God nog niet. Maar hoe zit het nou?
Recente reacties