Zending veraf veiliger dan dichtbij?

M – Is zending veraf veiliger voor je identiteit en status dan zending in je eigen omgeving? Ik denk het wel.

Vandaag las ik vanwege mijn scriptie in de studie van Gerrit Jan van der Kolm. Het raakte me. Een man die oprecht zoekt naar gerechtigheid en het Koninkrijk van God. Een man die daarvoor – ondanks zijn capaciteiten - zijn status loslaat, hoogdravende discussies loslaat en ervoor kiest om te gaan werken als gastarbeider, om werk te doen waar je geen opleiding voor nodig hebt. Een man die daarbij leert om steeds meer de houding los te laten van ‘wij weten het’, ook op het gebied van geloof en kerk…totdat hij bijna niets overhoudt van alles wat hij wilde verkondigen.  Hij schrijft rake, kritische dingen. Ik wil een stukje citeren, dat me bijzonder raakte.

“Tijdens de werkperiode in de bouw in Zuid-Frankrijk word ik begeleid door een équipe van de Mission Populaire. Zij vragen mijn vrouw en mij ons bij hen te voegen. Het lijkt voor mij een veilige manier om een hachelijke keuze te maken. Mijn vrouw verzet zich: waarom de omweg om deze keuze in een ander land vorm te willen geven, in een andere taal en de mediterrane cultuur? Waarom niet gewoon in Nederland?”

Verhalen delen rond Emerging NL

Verhalen delen rond emerging church in Nederland, dat is waar we ruimte voor willen maken tijdens een weekend in april 2008. Het gaat dan om onze persoonlijke verhalen, de verhalen van critici en natuurlijk de verbinding met Gods grote verhaal.

Het weekend is bedoeld voor mensen die bezig zijn met het starten van nieuwe kerken en zoeken naar nieuwe kerkvormen. Daarnaast zouden we het leuk vinden als er ook mensen meegaan die nog niet praktisch actief zijn, maar wel overwegen hiermee aan de slag te gaan. 

Momenteel worden de eerste stappen gezet voor de praktische organisatie. Over de exacte datum, het programma, de lokatie en het maximale aantal deelnemers zijn we aan het nadenken. Er zal in ieder geval veel ruimte zijn voor informele gesprekken en verstilde spiritualiteit. Deze vooraankondiging is bedoeld om je te laten weten dat dit eraan komt en om je uit te nodigen suggesties te doen voor de invulling van het weekend. 

Dit weekend is een initiatief van Diana en Nico-Dirk van Loo, Eveline en Dave Hund, Lindsey en Matthijs Vlaardingerbroek, Rick en Aneta Jansen en Rosalie en Martijn Vellekoop. We hopen met dit weekend het gesprek rond emerging church in Nederland verder op gang te helpen en elkaar te bemoedigen.

Hoe is God?

R - Heb ik net een bepaalde logica ontwikkeld, schopt iemand hem weer omver. Dit zet mij dan weer aan het denken. Zo denk ik na over de mate van afhankelijkheid die God van ons verwacht. Ik dacht altijd dat God van ons verwacht om heel afhankelijk te zijn. We moeten bidden en vragen wat we moeten gaan doen. Als ik tegen een probleem aan loop, wil ik wachten op een antwoord van God. Niet dat ik dat altijd doe, maar dat is mijn ideaalbeeld. In alles betrek je God en op alles heeft Hij een antwoord.

Nu kwam ik een paar mensen tegen die daar heel anders in staan. Ze spreken over God die ons een bepaalde verantwoordelijkheid geeft. Hij leert ons dingen, geeft ons ruimte, waardoor we zelf bepaalde keuzes kunnen maken. Soms antwoord Hij niet en ervaren ze dat God hen een schop onder de kont geeft en zegt: ‘Je kunt het wel, kom op! Ik heb je genoeg geleerd om deze beslissing te maken!’.

Zo kende ik God nog niet. Maar hoe zit het nou?

U kent me echt

M – Wow, kwam een mooi nummer tegen. Het heet U kent me echt, van Timon en Michiel. Met dank aan Jeffrey.

Hieronder de tekst van het nummer, al spreekt die tekst mét muziek natuurlijk veel meer tot je hart. Gelukkig, via www.houvanons.nl kun je het nummer ook beluisteren (zie na de klik de player rechts in beeld). Wat ik mooi vind? Dat het liedje niet kant-en-klaar-feel-good is, maar een mooi evenwicht verwoordt tussen onbeantwoorde vragen en zekerheid…

Gods openingstijden

R – Pas lag ik in mijn bed te draaien en te denken aan allerlei lastige zaken die speelden. Ik vroeg God of hij mij wilde helpen om alle gedachten stop te zetten, zodat ik lekker kon gaan slapen. Is God nog wel open dacht ik toen? Wat heerlijk dat God geen openingstijden heeft om bereikbaar te zijn voor ons, dat zijn telefoon nooit op trillen staat en ik nooit de voicemail hoef in te spreken.

Hmmm, voicemail, dan zou je zoiets krijgen als: “Hallo God. Ik wilde u ff spreken omdat ik in mijn bed lig te woelen en eigenlijk lekker wil gaan slapen. Dat lukt me niet zo goed zelf. Maar ja…als u dit hoort is het alweer ochtend en heeft het geen nut meer. Groetjes.”

Dichttimmeren of open laten?

M – Nico-Dirk, mijn gewaardeerde vriend, stelt bij een vorige post een kritische vraag over Momentz. Hij schrijft: “In hoeverre heeft de groep Momentz samen besloten tot de visie/waarden etc. neer te zetten? Ik wil de stelling wel aan dat je niet serieus postmodern en contextueel bent tenzij je als groep samen visie/waarden/strategie opzet: keihard ervaren dat alles sociale constructen zijn en dat een “leider” erg weinig te doen dient te hebben.

Goed punt. Maar dit punt blijft wel een beetje in de lucht hangen zolang we de visie en kernwaarden van Momentz niet kennen. Daarom, hierbij de droom en kernwaarden van Momentz.

Slap denkwerk?

M – Als we nadenken over wat ‘emerging church’ is, dan verwijzen mensen wereldwijd vaak naar het boek Emerging Churches van Eddie Gibbs en Ryan Bolger. Het fenomeen emerging church (EC) heb ik eerder toegelicht in een artikel in CV Koers. Gibbs en Bolger schetsen drie hoofdlijnen:

1. Veel aandacht voor de leer en het leven van Jezus;
2. het onderscheid tussen kerk en wereld minimaliseren;
3. meer inhoud geven aan het samenleven als geloofsgemeenschap.

Op de website opensourcetheology is onlangs een voorstel gedaan voor een andere karakterisering van EC. Volgens Andrew herkennen de meeste EC’ers zich wel in de karakterisering van Gibbs en Bolger, maar hebben ze geen zicht op de onderliggende veranderingen in filosofie en theologie. Vandaar dat Andrew een nieuw voorstel doet voor een karakterisering van de EC. Zie zijn 15-punten-voorstel alhier. Johan van Het Netwerk roept ongeveer hetzelfde en is op zijn website een opvoedcursus gestart. Zijn stelling: we zijn teveel met de vormpjes bezig en te weinig met de echte doordenking.

Mijn vragen aan de mensen die wat met EC in Nederland hebben:

1. Wat is jouw mening, klopt het dat we in Nederland vooral met de praktische kant van het EC-verhaal bezig en dat we de onderliggende veranderingen in filosofie en theologie nauwelijks doordenken?
2. En is het erg als veel mensen zich richten op de praktijk en slechts een beperkt aantal op de onderliggende doordenking?

Momentz in de duinen

R – Vorige week hadden we onze eerste Momentz Together. We hebben nu twee groepen bij Momentz, maar die kennen elkaar eigenlijk niet. Daarom organiseren we nu om de maand een Momentz Together, zodat de groepen elkaar kunnen leren kennen. Ook zijn mensen welkom die benieuwd zijn naar wat Momentz eigenlijk is.

Iedere keer zal weer anders zijn, maar nu zijn we de duinen in getrokken. Met een skottelbraai, strandtentjes, eten en kaartjes vertrokken we. Iedereen kreeg een kaartje met een vraag erop. In twee groepen wandelden we een uur door de duinen, tijdens het wandelen kon je de vraag op je kaartje aan iemand stellen. Hier praatte je dan samen over door en daarna ruilde je je kaartjes met elkaar om naar een volgende persoon toe lopen. We hadden vragen als ‘Wat maakt je aan het lachen?’ en ‘Heb je iets met God beleefd afgelopen week?’. Een erg leuke manier om met elkaar in gesprek te raken.

Wie zoekt zal vinden

R – Ik ken aardig wat jongeren die naar een kerk gaan en het daar prima naar hun zin hebben. Ook ken ik heel wat jongeren die geen kerk vinden waar ze zich bij willen aansluiten. Ze missen iets in de kerk, vinden niet wat ze nodig hebben. Ze zijn op zoek naar iets, maar als ze je ernaar vraagt weten ze niet precies wat dat is. Vragen als ‘Wat zou jouw perfecte kerk zijn?’ of ’Wat zijn onderdelen die je mist in de kerk?’ blijven onbeantwoord. Ze hebben geen idee.

De kerk zoals die nu is bestaat uit een aantal hoofdingrediënten: zingen, preek, dominee en gebouw. Op zich niets mis mee, maar ik merk dat mensen hierdoor hun creativiteit verliezen. In de bijbel lees je over veel meer ingrediënten: elkaar helpen, onderdeel zijn van elkaars leven, iets betekenen voor mensen die Jezus niet kennen.

Jongeren zijn op zoek naar dingen die ze in de kerk niet vinden, maar die dingen hebben ze nog nooit kunnen ervaren. Dit maakt dat ze niet precies kunnen aangeven wat ze zoeken. Wat ze nodig hebben zijn plekken om te experimenteren. Om andere manieren van kerk zijn te ervaren. Op die manier kunnen ze een ruimere kijk op kerk zijn ontwikkelen…

M - De PKN begint dit aardig in de smiezen te krijgen. Zij schrijven in hun visienota op pagina 15: “Jeugd en jongeren krijgen alle ruimte om te zoeken naar nieuwe vormen van kerk-zijn, om Christus te leren kennen en te groeien in geloof.”

Tomatenplanten en buitenchrysanten

M – Een van de mensen uit ons kernteam – ik noem deze persoon even Maartje - merkte pas op dat we inmiddels een aardige tomatenkas gebouwd hebben. Met assimilatiebelichting, een sorteermachine, voedingssystemen, scherming, schuur, etcetera. Alles wat er nodig is om tomatenplanten te laten groeien, is aanwezig.

Maartje bedoelde dat we Momentz organisatorisch gezien aardig hebben aangekleed: een waardendocument, een visie, een creatieve opzet voor een bijbelcursus, coaches, een kwaliteitskompas en ga zo maar door.

Alles is gereed voor de tomatenplanten. “Alleen”, merkte deze persoon fijntjes op, “er zijn nog nauwelijks tomatenplanten.” Auw. Maar daarmee was het nog niet klaar. Vervolgens kwam heel subtiel de vraag: “En wat als er nu geen tomatenplanten komen, maar buitenchrysanten?” Na met elkaar heel hard gelachen te hebben, hebben we afgesproken dat we dan eigenhandig de hele tomatenkas met de grond gelijk maken en zorgen voor een geschikte omgeving voor buitenchrysanten.