R – Afgelopen week was ik bij een vriendin op bezoek die wat verderop woont. We praatten weer eens bij en ik vroeg wat ze vond van onze manier van kerk zijn. Ze volgt ons momenteel met interesse, maar dat was eerder anders. Ze gaf aan dat toen we begonnen, ze het idee had dat we begonnen uit frustratie. Iedereen is de kerk wel eens zat, maar om dan meteen maar wat nieuws te starten, dat kan toch niet de bedoeling zijn…
Tegen die gedachte lopen we wel vaker aan: mensen denken dat we gefrustreerde christenen zijn en dat we zonodig onze eigen club willen beginnen. Pas riep iemand na twee zinnen van onze kant dat we onbijbels bezig zijn omdat we niet op zondag naar een kerk gaan. Mensen die dit soort dingen denken, kun je niet zo snel met woorden overtuigen. Ze moeten wat langer willen meelopen om te zien wat we aan het doen zijn en te horen waar we over nadenken. Helaas wil niet iedereen dit en heb je een stempel voordat je er erg in hebt.
Dat is dan wel iets wat mij frustreert…
Recente reacties