Wie is nou het probleem?

26 08 2007

R – Gisteren werd in een gesprek genoemd dat het goed zou zijn als vrouwen geholpen worden om wat zinnigs te gaan doen in Christelijk Nederland. Er werd geopperd dat er misschien bijbelstudies voor nodig zijn om ze te helpen te zien dat ze hun kwaliteiten ook echt binnen de kerk in mogen zetten.

Ik dacht hier later over na en bedacht dat er eigenlijk een cursuspakket voor mannen over moet komen. Ik denk niet dat vrouwen het probleem zijn, maar de mannen. Ik denk dat vrouwen best wel willen, maar dat de mannen nog niet door hebben dat ze er ruimte voor moeten maken. Welke ruimte? Als je man druk is met de kerk en zijn werk, moet de vrouw simpelweg opdraaien voor het huishouden en de kids. Iemand moet er immers voor zorgen dat het huishouden draaiende blijft. De man moet dus echt ruimte maken, het kost hem wat! Hij moet minder tijd aan werk of kerk besteden, zodat vrouwlief tijd en energie heeft om zich te ontplooien binnen de kerk. We moeten dus de mannen aanpakken!





Workshop discipelschap

7 08 2007

R/M – Tijdens de Opwekkingsconferentie eind mei was er op de laatste dag een workshop over discipelschap. De spreker daagde de toehoorders uit om andere mensen te discipelen. Een terechte uitdaging!

rembrandt-emmaus.jpgDe spreker stelde voor dat je anderen zou ‘discipelen’ door een paar weken een boek met ze door te nemen en daarover door te praten. (Nu moet je weten, de spreker was een uitgever, dus helemaal belangeloos was hij wellicht niet.) In ieder geval, die methode leek ons wat teveel voorgeformateerd en projectmatig. Discipelschap is naar onze ervaring veel meer iets van 1) relaties, 2) maatwerk en 3) de lange termijn. Rijdend van de Flevopolder naar huis babbelden we er nog eens over. We vroegen we ons af hoe wij konden bijdragen aan discipelschap bij anderen. Dat klinkt een beetje eng, zeker voor Nederlanders, net alsof je je een stuk beter voelt dan anderen…

Lees de rest van dit onderwerp »





Modder

1 08 2007

R – Afgelopen week dachten we weer terug hoe ons leven de laatste twee jaar zo veranderd is. Onze agenda staat niet meer vol met allerlei christelijke activiteiten, we gaan met hele andere mensen om en zijn anders gaan denken. Voor ons gevoel zijn we uit een christelijk wereldje ontsnapt, waar we veilig met allerlei andere christenen omgingen. Opzich niets mis mee, maar het is jammer (zowel voor jezelf als voor de ander) als je Gods liefde alleen uitdeelt aan elkaar. Vooral de mensen die God nog niet goed kennen hebben dat zo nodig. We staan voor ons gevoel eindelijk met onze poten in de modder. Dit zorgt soms voor rare taferelen en laat onze radaren ernstig draaien. We merken aan de andere kant ook dat God ons op deze manier zoveel leert.