M – Afgelopen weekend had ik (weer) een gaaf gesprek met mijn oma. Hoewel ze het af en toe best lastig vind wat we doen, leeft ze enorm met ons mee en waardeert het ook. Dat vind ik gaaf! We spraken over het feit dat we iemand gedoopt hebben. Dat is een lastig punt voor haar. En niet alleen voor haar merk ik.
Op veel plekken zie ik dat mensen ruimte krijgen om mensen voor Jezus te winnen en ze te onderwijzen; totdat het op dopen aankomt. Dan wordt het gevoelig. Allerlei vragen gaan spelen. Mogen alleen dominees en ouderlingen dopen? Doop je kinderen of volwassenen? Mag je iemand als volwassene ’overdopen’ als iemand al als kind is gedoopt? Moet iemand die gedoopt wordt ook direct lid worden van een kerk? Lastige vragen, zo blijkt, vooral voor christenen in functie. ‘k Heb er niettemin bemoedigende gesprekken over gehad, ook met een PKN-predikant uit de omgeving.
De jongeren die ik spreek worstelen met andere dingen. Moet ik zo’n lompe doopjurk aan? Ik wil me wel laten dopen, maar eerst wil ik de hele bijbel lezen / een boekje over dopen lezen /een bijzondere bevestiging van God krijgen. Zal ik m’n vrienden erbij uitnodigen? Ben ik wel goed genoeg? Hoe dan ook, velen voelen op hun klompen aan dat dopen geen vrijblijvende stap is.
Ook voor niet-christenen is dopen iets bijzonders. Na het dopen van onze vriendin zouden we wat naborrelen in een strandtent. We hadden van tevoren gereserveerd en ik had de eigenaren van de strandtent verteld dat we iemand gingen dopen. In eerste instantie weinig reactie op die mededeling, maar later, toen we onze vriendin daadwerklijk doopten in de zee, kwamen alle bezoekers van de strandtent naar buiten rennen. Kun je het je voorstellen? Iemand gaat kopje onder de in de zee en speciaal daarvoor komt een tiental mensen achter hun bier en biefstuk vandaan, rent naar buiten en kijkt. Raar op zich, want er zijn vaker mensen die kopje onder gaan in de zee. Niettemin, ze voelden dat er iets bijzonders gebeurde. En blijkbaar hadden de bezoekers van de strandtent er met elkaar over gesproken…
Maar er gebeurde meer op die dag. Naar aanleiding van het dopen had ik bijzondere gesprekken met een buurman van ons, die we hadden uitgenodigd om erbij te zijn. Ook bij hem was er van alles gebeurd…hij had iets van Gods liefde geproefd.
Dopen is iets onwijs bijzonders. Of je nu theoloog, christen of niet-christen bent. Gaaf zeg, dat God door zoiets banaals als ‘kopje onder gaan in water’ zoveel gesprekken op gang brengt!
Overigens, ik heb eerder beloofd m’n praatje bij het dopen online te zetten. Bij deze.
Recente reacties