R - De laatste tijd maak ik me zorgen om de rol die vrouwen spelen, rond nieuwe kerkvormen, maar ook in het klein. Ik zie en hoor ineens allemaal kwesties waar ik vraagtekens bij heb. Het is hier thuis allemaal begonnen: een half jaar geleden was ik ontevreden met de verdeling van de huishoudelijke taken. Ik werkte meer dagen dan Martijn en nam voor mijn gevoel toch méér huishoudelijke taken op mij. Na wat aandringen was Martijn bereid om hier samen met mij naar te kijken. Maar dan wel op zijn manier – dit betekent gestructureerd en grondig. Dus maakten we een lijst met alle huishoudelijke taken en hoeveel tijd ze kosten, uitgedrukt in kwartieren per week. Ons uitgangspunt was dat we allebei ‘recht’ hebben op evenveel vrije tijd, daarom maakten we ook een overzicht met hoeveel uren we werkten en hoeveel tijd we kwijt waren aan reistijd. Toen begon het invullen, kiezen wat je ‘leuk’ vindt en wat je wekelijks wil doen. Ik moet zeggen, de uitslag was om te juichen! Een hoogtepunt in mijn leven! Voor zover de rol van vrouwen bij ons thuis…
Een ander ding is de rol van vrouwen bij het nadenken over nieuwe kerkvormen. Regelmatig komen we met een groep van zo’n twintig mensen uit heel het land bij elkaar om daarover na te denken. Er is een soort netwerk aan het ontstaan van mensen die bezig zijn met ‘Emerging Church’ (zie artikel Martijn als je niet weet wat dit is). Deze netwerkavonden bleken na verloop van tijd echt een mannenaangelegenheid te worden. De mannen vroegen zich verschrikt af hoe dit kwam…
Er zijn nog meer vragen. Eén daarvan is: mag een vrouw dopen? We denken daaover na, omdat een vriendin van ons gedoopt wil worden. Nergens in de bijbel lees je dat dopen voorbehouden is aan mannen…en toch zou het in de ogen van heel veel mensen vreemd zijn als een vrouw iemand anders zou dopen. En als ik eerlijk ben moet ik zelf ook nog wat aan het idee wennen…maar da’s meer omdat het water van de zee nog wat koud aanvoelt.
Ik weet niet precies hoe dit allemaal zit. Ik weet niet precies wat ik hiermee moet. Ik weet wel dat ik vind dat er op een aantal punten wat kan verbeteren. En moet er dan vooral wat bij de mannen of bij de vrouwen veranderen? Wat denken jullie?
Tot slot: vanaf nu werk ik een dag minder per week. Dit betekent dat ik weer meer huishoudelijke taken op mij moet nemen. Helaas!
Hoi Rosalie,
Bedankt voor het door sturen van de web-log, genoeg stof om eens een keer over door te praten. Ik heb zo mijn vraag tekens bij het starten van een nieuwe kerk. Er zijn er al zoveel, er zijn zoveel scheuringen geweest. Maar ik weet het ook niet, ik heb vanavond kerkenraadsvergadering en het is best moeilijk. Ook wij zien als maar meer lege banken. Jongeren zie ik ook niet en in mijn geval ;-) leeftijdsgenoten ook niet.
Waarom vrouwen niet zouden mogen dopen, ik weet het niet. Kom zelf uit de PKN en daar zijn predikanten ook vrouw en dopen dus ook. Tot slot……ik lees momenteel “knielen op een bed violen” van Jan Siebelink. Een aangrijpend boek over mannen die zelf ook kerk houden (in boeren schuren en andere vorm kerk niet goed vinden) en denken alleen door hun manier van kerk zijn “behouden” te worden. Begrijp me goed dit is niet wat jullie voor staan dat weet ik wel. Maar ben wel benieuwd wat je nou precies mist en hoe je denkt dat anders zou kunnen. Maar ik denk dat dit ook mogelijk is binnen de bestaande kerken. Want mijn ervaring is (althans in de kerk waar ik naar toe ga) dat mensen (en dit zijn veelal ouderen) wel willen maar de puf niet meer hebben om hier mee bezig te gaan. Omdat ze druk zijn met dat geen wat er nog over is van de kerk, draaiende te houden. Daarom hebben we nieuwe jonge mensen nodig die stimuleren en activeren om binnen de bestaande vorm van kerk zijn tot vernieuwing te komen.
Wat betreft de taakverdeling ben ik het met je eens, laat Martijn maar lekker aan de slag gaan…….en ik zou de vrije uren die je er nu bij hebt delen met anderen die een steuntje in de rug nodig hebben, alleen zijn, ziek zijn. Want het kostbaarste wat je aan iemand kan geven is je eigen vrije tijd en de taken en het huishouden komen dan ook wel voor elkaar.
Groet E.J.
Heej Rosalie en Martijn,
De rol van vrouwen bij het nadenken van nieuwe kerkvormen… vooralsnog een pijnlijk punt. Wat mij betreft moeten wij mannen een hoop leren van vrouwen en over vrouwen, en hen actief betrekken bij het denk- en vernieuwingsproces. Mijns inziens hebben we de input van vrouwen nodig, anders functioneren we op halve kracht. Dus Rosalie, laat je stem horen! Ik beloof bij deze te luisteren. (of ga ik hier spijt van krijgen?) Wat mij betreft is het betrekken van vrouwen in het leiderschap onderdeel van de reformatie die we nastreven.
Wie mag er dopen? Goeie vraag… volgens mij is de enige tekst waarop je uitspraken daarover kun baseren Matteüs 28:18-20, het ‘doopbevel’. Daar draagt Jezus zijn leerlingen (inclusief wat Jezus hen op dat moment opdroeg, dus inclusief het dopen. Ergo: iedere leerling van Jezus mag dopen, sterker nog, heeft de opdracht om te dopen! Kwestie van de zinsopbouw en context goed bekijken… of sla ik de plank mis? In ieder geval, wat mij betreft: ga je gang.
Ik heb trouwens al een doopdienst meegemaakt waarin een vrouw gedoopt werd door een niet onbekende bijbelleraar/theoloog, en vervolgens samen met die bijbelleraar de tweede dopeling doopte. Zo gek vond ik dat eigenlijk niet.
Moeten de mannen of de vrouwen veranderen? Allebei. Als één van beiden verandert, loopt het spaak. Mannen moeten vrouwen meer ruimte bieden om hun input geven, en waarschijnlijk de ‘structuur’ van de conversatie fundamenteel veranderen – van een sterke rationele en functionele nadruk naar een balans tussen rationeel – emotioneel en functioneel – relationeel. Vrouwen moeten instappen in de ruimte die dan ontstaat, of assertief zijn en ruimte voor zichzelf creëren, om hun stem te laten horen en hun bijdrage te leveren. Jullie hebben de helft van de puzzelstukjes en zijn net zo belangrijk als al die kerels, niet waar?
Ik hoop dat het ook in de praktijk zo gaat werken… In ieder geval sterkte!
Hee Gijs,
Je hebt helemaal gelijk dat de mannen iets meer ruimte moeten geven en de vrouwen wel iets assertiever mogen zijn. Het gaat vooral om het evenwicht denk ik. Het is ook niet de bedoeling dat vrouwen de hele boel gaan overnemen. :-)
Het is er nu zo ingeslopen dat mannen het voortouw nemen, het nadenkwerk doen en de taken op zich nemen. We zullen waarschijnlijk wel echt gericht moeten nadenken hoe we vrouwen meer kunnen betrekken. Sommige dingen zullen misschien ook moeten veranderen om meer vrouwen te kunnen betrekken. De netwerkavond bijvoorbeeld, misschien is dat meer een vorm waar mannen zich prettig bij voelen…
Groetjes, Rosalie
Ben het met je eens. Nu volgt misschien een lastige vraag: wat zou een vrouwvriendelijke vorm zijn van een netwerkavond?
Mijn stelling is dat de netwerkavonden in Den Haag voortreffelijk voorzien in een behoefte die leeft onder mannen (en dat is nodig ook!), maar dat vrouwen andere behoeften hebben. Bij mijn Iris voorziet het nergens in (getuige haar bijdrage hier: http://post-evangelisch.typepad.com/onderweg_een_postevangeli/2007/02/netwerkavond_ke.html)
Zou het mogelijk zijn om één vorm te ontwikkelen waarin mannen en vrouwen zich thuis voelen en op weg geholpen worden?
Ik geloof dat dingen die besproken worden op de netwerkavond en in de blogosphere en de kringen daaromheen, een grote rol kunnen gaan spelen voor de kerk van de toekomst in Nederland. En we kunnen het ons niet veroorloven om op halve kracht te blijven draaien. De vrouwelijke helft (tweederde? driekwart?) van de kerk heeft een essentiele bijdrage, die we niet kunnen missen op het ‘niveau’ van de netwerkavonden, missionaire denktanks, de blogosphere, etc.
Dus Rosalie, respect voor jou dat je er lekker op los blogt, laat die mannen maar horen wat je te zeggen hebt :D Ik ben benieuwd of je concrete ideeën of voorstellen hebt.
Vrouwvriendelijke netwerkavond… Ik denk dat netwerken veel meer iets mannelijks is. Ikzelf vind het lastig om met mensen die ik niet ken meteen een leuk praatje te beginnen en dan moet je ook nog eens steeds van tafel wisselen. Dit lees ik ook in de reactie van Iris. Aan de andere kant vind ik het wel gaaf om mensen te leren kennen die over dezelfde dingen aan het nadenken zijn. Dus de inhoud is prima, maar de vorm wat minder. Die praatjes tussendoor vind ik trouwens wel geweldig. Erg leuk om te horen waar anderen mee bezig zijn.
Wat dan wel? Misschien moet er toch meer een programma zijn, zodat er wat minder nadruk ligt op netwerken. Of iets kleinschaliger zodat je de mensen ook echt leert kennen. Nu spreek je veel mensen op een avond en de volgende keer zijn er weer nieuwe mensen. Misschien hebben vrouwen ook wel andere gespreksonderwerpen dan mannen. Ik vraag me bijvoorbeeld af hoe ik met niet-christenen relaties aan kan gaan zonder verborgen agenda, terwijl Martijn meer over dat C1 en C5 model nadenkt.
Maar… het blijft lastig. Ik ben ook maar één vrouw = één mening.
Het is inderdaad lastig. Het raakt aan zoveel dingen tegelijk… des te belangrijker om er over na te denken.
Is netwerken iets mannelijks? Mannen zijn wel meer groepsgericht, en wellicht in een club van dertig netwerkers beter thuis dan vrouwen. Misschien moeten we maar erkennen dat de vorm nuttig en waardevol is voor mannen. Maar hoe en waar haken de vrouwen dan in? Bij de persoonlijke relaties? Ik schat zo in dat een vrouw meer heeft aan vriendschap met twee of drie stellen die óók bezig zijn met missionair gemeente zijn. Dan mag de man die op de netwerkavonden aan de haak slaan, haha. ;-) De relationele kracht van vrouwen kan erg nuttig zijn om vriendschappen op lange termijn in stand te houden. (?) Tjonge, ik hou maar niet op met speculeren.
Tegelijk raakt dit ook aan extraverte vs. introverte persoonlijkheden. My goodness, zit er een psycholoog in ons netwerk? :S :p
Hebben vrouwen en mannen verschillende gespreksonderwerpen? Ik merk dat discussiëren over theologie en abstracte modellen beter gaat met mannen, en persoonlijke dingen delen makkelijker met vrouwen. Onder mijn medestudenten theologie schat ik in dat de vrouwen (ongeveer éénderde) vaak van het pastorale type zijn en beter ‘normaal Nederlands’ praten dan de kerels.
Zouden mannen een soort onontdekt gen hebben om moeilijke termen te verzinnen, maakt niet uit op welk gebied? ;-) (groepscultuur oid)
Ok, genoeg amateurpsychologie. Ik moet van mijn huisgenoot naar bed :-D
Via de blog van Gijs ben ik hier terecht gekomen. Ik vind dit een interessant onderwerp waar Aneta en ik al jaren over nadenken en proberen iets van te maken. Persoonlijk proberen we ons huishouden te delen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik er weinig gevoel voor heb. OK, ik kan koken en doe dat meestal in de weekenden of als ik eerder thuis ben. En verder hebben wij de taken thuis verdeeld over alle zeven huisgenoten (wij hebben vijf kinderen).
Ik heb vooral moeite met het indelen van vrouwen en mannen in hokjes. Als van vrouwen het ene en van mannen het andere wordt verwacht, is het vreemd als een man of vrouw niet aan die verwachtingen voldoet. Aneta, mijn vrouw, heeft een sterke, wilskrachtige persoonlijkheid. Daarmee wordt zij vaak door anderen in het hokje “manwijf” ingedeeld. In reageer wat meer secundair op zaken. Ben ook wat rustiger en bedaarder. Dus mensen die ons niet kennen zeggen direct dat Aneta de broek aan heeft. Dat is letterlijk gezien wel zo, maar zoals ze het bedoelen zeker niet, omdat wij besluiten gezamenlijk nemen. We bomen samen regelmatig avonden over onze wensen en gedachten en komen zo tot besluiten voor ons leven. Door uiterlijkheden bepalen buitenstaanders hoe wij zijn, en dat is niet prettig.
Ik zie de relatie man-vrouw heel anders. Man en vrouw zijn met elkaar verbonden en vormen samen een eenheid. Die eenheid mag overal worden gezien. De eenheid is in het verleden verbroken door de zondeval. Daardoor zijn de psychologische verschillen tussen man en vrouw ontstaan, waarbij de man heerst en de vrouw volgt. Ik geloof echter dat dit niet tot aan de voleinding van de wereld blijft bestaan. In Christus zijn we een nieuwe schepping. Er is geen verschil meer tussen man en vrouw. Door Hem aan te nemen, is het verschil dat door de zondeval tussen ons in is komen te staan weggenomen. Dus is het onze taak samen te werken in Gods Koninkrijk. Daarom mag van mij een vrouw dopen (het was ons bijna ook overkomen bij de doop van onze zoons, ware het niet dat we toen een geschil met de oudsten hadden). Ook mag een vrouw van mij gerust preken.
Ik zie onder vrouwen ook heel veel onzekerheid. Daardoor laten zij zichzelf over het algemeen leiden. Als er dan vrouwen zijn die niet gebukt gaan onder die onzekerheid, worden ze als vreemde behandeld. Wat mij betreft mag er veel tijd worden gestoken in het zeker maken van vrouwen. Wij hebben onderling altijd de houding gehad dat wij er voor elkaar zijn om elkaar te ontwikkelen. Als een van beide zou stilstaan in zijn persoonlijke groei, zou dat een slechte zaak zijn. Doordat we nog steeds het idee hebben dat de vrouw onderdanig moet zijn aan haar man en de man het hoofd is, blijven vrouwen onzeker. Er is wel liefde van de man die haar verwend, maar veel vrouwen zijn naar mijn mening teveel daarop gericht.
In de netwerkbijeenkomst die ik heb meegemaakt voelde ik mij voor een deel ook wat onwennig. Wellicht heb ik in jullie ogen ook wat meer vrouwelijke eigenschappen. Alleen maar praten over een bepaald onderwerp en dat tot op het bot uitkauwen gaat mij te ver. Ik hou ervan om iets kort bij de kop te nemen en dan vervolgens af te vragen wat we daar in de praktijk mee kunnen doen. Wellicht kunnen we toe naar werkvormen die meer gericht zijn op de praktijk. Waar mensen van de praktijk vertellen hoe het bij hen gaat en anderen vragen stellen om zo van elkaar te leren.
Tot hiertoe mijn eerste uitlaatklep over de verhouding man-vrouw in relatie tot netwerkbijeenkomsten voor missionaire gemeentestichters.
Rick, je hebt gelijk wat betreft de hokjesgeest heb je gelijk: daar moeten we vanaf. Het is prima om als man bepaalde “vrouwelijke” eigenschappen te hebben, en omgekeerd. Misschien zijn bepaalde “genderverschillen”, of ons idee daarvan, toch bepaald door onze cultuur, en verhinderen ze mannen en vrouwen om de man of vrouw te zijn die God bedoeld heeft.
Toch betwijfel ik of de psychologische (of toch culturele?) verschillen tussen man en vrouw het gevolg zijn van de zondeval. Is het een gevolg van de zondeval dat vrouwen beter zijn in multi-tasking, en mannen in kaartlezen? Ik betwijfel het sterk. Ons beeld van de psychologische verschillen worden wel gekleurd en vertroebeld door vooroordelen en andere beperkingen die het gevolg zijn van de zondeval. Maar de verschillen zelf, volgens mij zijn die geschapen door God. En wat was zijn bedoeling daarmee? En hoe kunnen we daarmee uit de voeten? Dat houdt mij wel bezig.
Gijs, juist van de voorbeelden die jij noemt ken ik mensen die het omgekeerde hebben. Ikzelf ben bijvoorbeeld multi-tasking. Ik kan heel snel van het ene naar het andere switchen zonder in de war te raken. Ben ik daardoor een vrouw? Aneta kan heel goed kaartlezen. Is zij daardoor een man? Wij hebben geleerd elkaar te accepteren zoals ze zijn, zonder de culturele of psychologische hokjes. Anders krijg je al snel vraagtekens bij mensen als je niet voldoet aan het beeld dat ze van de ideale man of vrouw hebben. En word je niet voor vol aangezien of aan de kant gezet. Ik heb hierin ook een ontwikkeling doorgemaakt. Ik geloofde vroeger ook dat er psychologische verschillen waren. Maar merk nu steeds vaker dat het vooral de omgeving en samenleving is die ons bepaalde dingen oplegt. Want als je daaraan niet voldoet ben je “slecht bezig” of komen er manipulatieve drukmiddelen boven om je toch maar te helpen daar wel aan te voldoen.
Ik heb een mooi boek gelezen dat ik hier wil aanraden: “De kerk als gemeenschap” van Gilbert Bilezikian. Hij schrijft dat we als man en vrouw geschapen zijn tot gemeenschap en eenheid. Dat doel is verbroken door de zondeval. Toen zijn man en vrouw van elkaar gescheiden. De straf in Genesis 3 is daarop gebaseerd. Het doel wordt weer hersteld door het lijden en sterven van Jezus. Ik denk dat God veel meer ruimte geeft aan vrouwen dan wijzelf denken. Wij beperken vrouwen in hun gaven en talenten door onze cultureel bepaalde visie op de man-vrouw verhouding.
Mm… verrekte interessant! Gaat Gilbert Bilezikian ook in op de (vermeende) psychologische verschillen tussen man en vrouw? Ik weet nu niet meer zo goed of ik denk dat psychologische verschillen onzin zijn, gevolg van de zondeval, of door God geschapen… Maar je hebt wel gelijk dat er genoeg mensen zijn die “afwijken” van de gemiddelde psychologische eigenschappen, en dat daar helemaal niks mis mee is.
Ik ben het zeker met je eens dat God vrouwen meer ruimte geeft dan wij in de praktijk vaak doen – volgens mij heel veel meer. Dat is voor mij ook de aanleiding om mij in dit onderwerp vast te bijten – hoe kunnen we ervoor zorgen dat mannen én vrouwen in hun bestemming komen, en hun bijdrage leveren aan de kerk en aan kerkvernieuwing? Als emerging gesprek of netwerk moeten we niet zonder de vrouwen willen.
Vanmiddag sprak ik een meisje, eerstejaars theologie, die graag iets substantieels wil bijdragen aan haar gemeente, maar vanwege haar geslacht beperkt is tot kinderwerk en clubwerk. Voor pastoraal werk mag ze zich inzetten als ze meer ‘levenservaring’ heeft. Toen ze zich aanmeldde voor het catechesewerk, werd er domweg niet op gereageerd… dat is gewoon grove miskenning van haar competentie, en een verspilling van de potentie die God zijn gemeente geeft. Zonde.
Ik denk dus dat die psychologische verschillen over het algemeen wel zullen bestaan, maar dat we er voor moeten oppassen dat we mensen daardoor in het hokje “man” of het hokje “vrouw” plaatsen: jij doet zo, omdat je vrouw of man bent. Ik ben er dus veel meer voor om mannelijke en vrouwelijke eigenschappen te (h)erkennen, mensen daarmee te accepteren, maar ook in te zien dat sommigen meer vrouwelijke of meer mannelijke eigenschappen bezitten, zonder ze daarvoor te veroordelen. We moeten daarvoor terug naar de bron van ons bestaan, de Here God zelf. Hij heeft de mens, man en vrouw, geschapen naar zijn beeld. Hijzelf bezit dus zowel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen. Is Hij daardoor overwegend man of overwegend vrouw? Nee, die eigenschappen zijn bij Hem in volmaakte overeenstemming. We zien dan zowel teksten waarin de Here God zijn vaderlijke, mannelijke, eigenschappen naar voren laat komen als teksten waarin Hij zijn moederlijke, vrouwelijke, eigenschappen toont.
Man en vrouw moeten samen niet in onbalans zijn, maar er naar streven elkaar te helpen te genezen van hun super-vrouwelijke of super-mannelijke eigenschappen en te groeien naar het beeld van God, die zowel vader als moeder is. Een mens in balans heeft zowel mannelijke als vrouwelijke eigenschappen en schaamt zich niet voor beide kanten. Veel problemen in deze tijd ontstaan, omdat mannen te mannelijk zijn en door haantjesgedrag elkaar de kop afhakken. Andere problemen ontstaan doordag vrouwen te vrouwelijk zijn en hun jaloezie niet onder stoelen en banken steken. Laten mannen het positieve, zachte, van vrouwen overnemen, opdat hun leiding luisterend en coachend en niet overheersend wordt. En laten vrouwen het sterke, planmatige van de man overnemen, zodat zij ook ruimte krijgen om leiding te geven en juist in het leiding geven niet alleen maar analytisch en koel zakelijk zijn, maar ook intuïtief en openstaand voor de mening van een andere.
Tenslotte, Bilezikian beschrijft twee modellen voor de kerk als gemeenschap. De ene is de norm, de andere is de correctie op die norm. Veel teksten die gaan over het verbod voor vrouwen om onderwijs te geven of gezag over mannen heeft betrekking op het tweede model. In de gemeente die Paulus aanschrijft en waar Timotheüs en Titus over waren aangesteld waren is sprake van een overschrijden van de norm. Daardoor moest er correctie plaatsvinden. En om dat mogelijk te maken mochten vrouwen in die gemeente niet spreken of onderwijs geven. Hij is heel scherp: als gemeentes dit correctieve model als norm voor hun gemeente aanhangen, moeten ze alle voorschriften daaruit volgen. Zo geeft hij een voorbeeld van zo’n gemeente, waarin het de vrouw verboden was les te geven over mannen. Bilezikian vroeg vervolgens de vrouw die hem hierover advies vroeg of de voorganger en oudsten getrouwd waren en kinderen hadden. In dezelfde tekst staat namelijk dat “mannen in een kerkelijke functie getrouwd moeten zijn en bovendien kinderen moeten hebben die oud genoeg zijn om gehoorzaamheid en respect te tonen, zodat kan blijken of hun vader in aanmerking komt voor de bediening”. Dat gold slechts voor 1 van de 7 oudsten. Dus, zei Bilezikian, omdat deze gemeente strikt vasthoudt aan het correctieve model als norm voor de eigen gemeente, mogen de 6 anderen niet in aanmerking komen voor de bediening. Veel mannen beschouwen de voorschriften voor vrouwen als absoluut, terwijl ze weigeren zich te houden aan de even duidelijke bijbelse richtlijnen voor mannelijke leiders.
M – Ha Rick, je bijdrage van Bilezikian (lekkere naam) zet me weer verder aan het denken. Ik vraag me af of correctie en norm zo helder te onderscheiden zijn…de bijbel maakt daar geen systmatisch onderscheid tussen. Juist ook in de correctie wordt de norm helderder, dat is mijn indruk.
Ik heb me eerlijk gezegd nog niet enorm verdiept in man-vrouw verhoudingen, tenminste, niet buiten m’n huwelijk. Wel merk ik dat er bij mij al flink wat verschoven is. Vooral over de verhoudingen binnen de gemeente en het gezin was de bijbel toch wel duidelijk, dacht ik. De laatste jaren is die overtuiging steeds meer aan het schuiven gegaan. Dat heeft praktisch tot gevolg gehad dat ik vrouwen juist meer ruimte probeer te geven (al moet ik daar wel bewust mee bezig zijn, omdat ‘foute’ grappen veel makkelijker gemaakt zijn). Een van de dingen die veel in beweging heeft gezet is een blogpost van Scott McKnight. Een heleboel puzzelstukjes vielen door die post wat meer op hun plek. De post is te vinden de blog van Scott. Scott schrijft nog veel meer over dit onderwerp en diept het flink uit. Zal er binnenkort wat onderdelen van vertalen voor deze blog.
Hey Rosalie,
Ik kom deze site toevallig tegen en ik vraag me af hoe het verder is gegaan met je beslissing om een vriendin te dopen.
Zelf heb ik vorig weekeind een meisje gedoopt in het veluwemeer. Was een bijzondere ervaring.
Hoi Maggie,
De vriendin is in het voorjaar gedoopt! Je kunt er wat over lezen en de foto’s bekijken op onze andere posts, je kunt ze vinden als je op de categorie Momentz zoekt. Gaaf dat je ook iemand gedoopt hebt!