Evangelische alarmbellen
25 03 2007M - Drie weken geleden ben ik naar Engeland geweest om daar allerlei missionaire projecten te bezoeken. Verslagen van de dingen die ik daar heb meegemaakt staan op de website van Matthijs Vlaardingerbroek.
Het valt me op dat zoveel wordt gereageerd op een verslag over mensen die hun buren helpen, terwijl er geen reacties binnenkomen op het verslag over mensen die werken met homoseksuelen…een oorverdovende stilte.
Ik vind dat pijnlijk. Wat zegt dit over hoe wij als christenen naar homoseksuelen kijken? Nou begrijp ik wel, het is lastig om daar verstandige dingen over te zeggen. Tegelijk denk ik dat het probleem ook bij mij - bij ons als christenen - ligt. Alle evangelische en orthodoxe alarmbellen gaan rinkelen als we met vragen rond homoseksualiteit aan de gang gaan. Toch, ik geloof dat Jezus ook van deze mensen houdt…ik zit me daarom af te vragen hoe ik mijn alarmsysteem zo kan aanpassen dat ik die liefde ook aan deze mensen kan laten zien.
‘k Kwam trouwens - juist afgelopen week - een artikel tegen in het ND over hoe kerken met homoseksuelen omgaan. Met alle respect, maar het klinkt allemaal nog een beetje onbeholpen. Ik hoop dat we op dit vlak - als kerken in Nederland - nog een hoop gaan groeien. Ik hoop dat we wegen vinden om te staan voor liefde in plaats van veroordeling, zonder daarbij de bijbel aan de kant te schuiven.
Beste Martijn,
Vanochtend was ik in de kerk en toen sprak een gemeentelid, waaraan ik jullie weblog had doorgestuurd, mij aan over het stukje ‘evangelische alarmbellen” en dan met name over homosexualiteit. Ik ben dat stukje daarom is gaan lezen en dacht laat ik er eens op reageren.
Ik ga naar een PKN gemeente en wij zijn inderdaad wat liberaler als gaat over homesexuele gemeentelededen, voorgangers, maar ook bijv. over het ambt van vrouw binnen de kerk. Wat er in het artikel van het ND staat speelt bij de PKN veel minder.
Wel merk ik in jouw artikel dat je het zelf wel moeilijk hebt met omgaan met homosexuele christenen, dat merk ik op uit de ongelukkige woordkeuze als je het over “deze mensen” zo zet je ze al direct in een hokje. Of het andere mensen zijn dan jij en ik. Maar je schrijft dat God ook van “deze” mensen houdt. Ik geloof dat God van iedereen houdt en dat het helemaal niet uitmaakt wat je bent of wie je bent. In dat is het uitgangspunt waar we als christenen van uit moeten gaan. Daar waar wij het moeilijk vinden om een stap te zetten naar andere christenen toe, heeft God hem al lang gezet. We wisselen nog wel eens met elkaar van gedachten, ben erg benieuwd naar de ontwikkelingen van het vinden naar een andere vorm van kerk zijn. Nog een fijne zondag gewenst.
Hartelijke groet,
Egbert Jan