Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders?

M – Hoe gelukkig zijn wij als Nederlanders? Waarvan worden we wel en niet gelukkig? Bas Heijne, columnist van het NRC, analyseert het geluk van Nederlanders:

“Als je één ding kunt concluderen is het dit: men snakt naar een gevoel van gemeenschap, maar men is niet echt bereid offers te brengen in naam van de gemeenschap. Het verlangen is oprecht, de onwil hardnekkig. Er wordt heftig verlangd naar solidariteit, maar meestal wordt daarmee bedoeld dat de ander moet inbinden.

In die zin geven de uitkomsten van de enquête een haarscherp beeld van de Hollandse malaise. Alle idealen kunnen alleen nog in negatieve termen worden uitgedrukt. Over gemeenschap wordt alleen gesproken als iets wat bedreigd wordt. Ook van onze vrijheid kunnen we niet genieten, die dreigt immers van alle kanten te worden ingeperkt, door een moralistische en bemoeizuchtige overheid of door moslims. De ironie is nu juist dat zowel de christelijke politieke partijen en orthodoxe moslims sociale cohesie hoog in het vaandel hebben staan – maar dat soort gemeenschap willen we niet…”

Dat laatste bleef bij mij hangen: we zoeken naar geluk en gemeenschap, maar niet van het soort dat christenen en moslims met elkaar hebben. Waarom niet dat soort gemeenschap? Omdat het je wat kost? Omdat het je vrijheid beperkt? Omdat die gemeenschappen vaak niet bij de tijd zijn?

Ik kan zo een paar redenen noemen waarom mensen daarop afhaken. Maar een goed alternatief, dat is lastiger. Daar zijn we als Nederlanders nog niet uit…en ik eigenlijk ook niet. Ik geloof dat leven in gemeenschap je inderdaad wat kost. Daarentegen hoeft zo’n gemeenschap zeker niet oubollig te zijn. Bij Momentz zoeken we naar gemeenschap, op een manier die past bij deze tijd. Dat gaat met vallen en opstaan. En het meeste dat gebeurt valt niet eens onder het label ‘Momentz’. Spannende zoektocht…

Ontkerkelijking op microniveau

Op de lokale zender wordt al 23 jaar radio gemaakt met een christelijk tintje, ondersteund door kerken: stichtelijke muziek en een geestelijk praatje van een dominee of pastoor. De titel: ‘Wekker’. Je zou bijna denken dat het een programma van Jehova’s was over de eindtijd. Zelf ben ik ook wel eens aangeschoven om te vertellen over een christelijk jongerencafé waar ik bij betrokken was.

Dit programma gooit nu de handdoek in de ring. Te oude luisteraars, nauwelijks vrijwilligers, dominees die geen tijd hebben om een praatje voor te bereiden…dit oogt als post-christendom op microniveau. Als je het artikeltje in het lokale krantje leest, proef je de pijn van de mensen die dit loslaten. Dat doet mij ook wel wat. Aan de andere kant ben ik bang dat de totale aanpak van het programma dermate achterhaald was, dat het z’n relevantie totaal verloren heeft. En dan is het misschien maar goed ook…

Mannenvakantie met buurjongens

M – Ben pas een weekendje weg geweest met een aantal buurjongen, m’n broer en vriend Corné. Je ziet hier het filmpje…is erg leuk geworden, al zeg ik het zelf.

Artikel Momentz en Oase in blad GKV

In het missionaire blad ‘Zout‘ van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt is een artikel verschenen over Momentz en Oase. Je ziet onder andere foto’s van doopfeesten die we vieren. Mooi artikel, geschreven door goede vriend Nico-Dirk van Loo.

Je kunt hier ook de PDF downloaden.

Filmpje van groep jongeren

Ongeveer elke week komen we met een groep jongeren bij elkaar om elkaar te ontmoeten en te ontdekken hoe we Jezus kunnen volgen. ‘k Heb een filmpje geschoten om daar een indruk van te geven, al zie je daar uiteraard niet de persoonlijke gesprekken die deze avonden echt de moeite waard maken…

Als een boemerang: pijnlijke piraten

Als je ontdekt dat de mensen die je wilt straffen het dik naar hun zin hebben in de gevangenis die bedoeld is om rot te zijn…hoe pijnlijk kan onrecht aan de oppervlakte komen in het luxe Nederland?

Mensen uit Somalië, die zijn opgepakt wegens een overval op een Antilliaans schip zijn ontzettend blij dat ze gevoed en veilig in onze gevangenissen kunnen zitten. De toelichtingen van de advocaten van het vijftal:

“Het zijn geen woestelingen, maar gewone vissers. Uit pure wanhoop zijn ze de zee opdreven. Hun zeeën zijn leeggevist en er is chemisch afval gedumpt. Als ze terugkomen met losgeld, worden ze als helden ontvangen. Ze zijn een soort Robin Hood.”

“Overbevissing, illegale dumpingen: allemaal oorzaken waar wij als westen verantwoordelijk voor zijn. Mijn cliënt is ook slachtoffer.”

Overbevissing en uitbuiting komen op deze manier als een boemenrang terug op het bordje van de Westerse landen die daar verantwoordelijk voor zijn. Enerzijds ben ik daar erg blij mee: een onvoorziene manier om globaal onrecht aan de kaak te stellen. Anderszijds: ik ben zelf maar nog nauwelijks deel van een duurzame oplossing voor dat onrecht…dit is ook een boemerang die naar mij terugkomt…

‘Jezus-karaoke’

Net het weblog van iemand gevonden die ik leerde kennen tijdens de retraite van Emerging Netwerk. Deze dame uit Rotterdam windt er geen doekjes om dat ze lesbo is en gaat zich mengen in de discussie rond emerging church. Ben erg benieuwd en vindt het super dat ze in gesprek gaat!

In ieder geval nu al erg hard gelachen om haar. Al eens gehoord van ‘Jezus-karaoke’? (Opwekkingsliedjes zingen met de teksten op een scherm geprojecteerd.) Wat mij betreft een geniale uitdrukking om de zangcultuur in evangelische kerken te relativeren.

Hier vind je haar weblog.

Missionaire brunches voor Westlanders

Gisteren heb ik na kerktijd met ruim 20 Westlanders van een brunch genoten. Een missionaire brunch, dat wel. Uit allerlei kerken ontmoetten mensen elkaar die een verlangen hebben om iets van Gods liefde merkbaar te maken in het Westland. Mijn hoop is dat die mensen elkaar gaan aanmoedigen, van elkaar gaan leren en elkaar ook in de toekomst weten te vinden. Er staan nog twee brunches op stapel, één in juni en één in juli.

Elke brunch nemen we één project onder de loep, waarbij ook kritische vragen gesteld kunnen worden. Deze keer was dat de Nieuwe Rank, eigenlijke een nieuw-gestarte evangelische gemeente binnen een bestaande PKN-kerk. De eerste zondagen kwamen daar zomaar 500 mensen op af. Deels randkerkelijken, deels mensen die uit loyaliteit de PKN (nog) bezochten en nu gelegitimeerd Opwekking kunnen zingen. Mooi om de verhalen daaromheen te horen! Maar hoe nu verder met dit initiatief? Dat is nog wel een vraag die boven de markt hangt.

Gaaf om zoveel enthousiasme te zien bij jongeren van 20 én ouderen van 60. Woon je in het Westland en wil je erbij zijn? Neem gerust even contact op. Er waren mensen vanuit (gestopte) jeugdkerken, vanuit Alpha-curssussen, voorgangers van gemeentes en enkele mensen die vooral nog aan het zoeken zijn.

Een masterplan voor de PKN

We hebben vanuit Emerging Netwerk ook willen reageren op de rapporten van oud-minister Veerman over de toekomst van de PKN, maar waren te laat. Wat mij betreft zijn de voorstellen van Veerman te technocratisch, te centralistisch en veel te veel georienteerd op de bestaande structuren. Stefan Paas verwoordt dat in CV Koers op een manier waar ik me van harte bij aansluit. You can do a better job PKN.

De prognoses zijn dat de Protestantse Kerk in Nederland in 2020 nog de helft van haar huidige omvang zal hebben. Honderden gemeenten zullen in de komende jaren verdwijnen. Wat is het plan? De PKN zou meer ondernemend elan moeten tonen.

Door Stefan Paas

De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) maakt een boeiende ontwikkeling door. Nog maar net gefuseerd, zal zij zich al snel moeten instellen op een totaal nieuwe samenleving, met een heel andere rol voor kerken. Door aanhoudend afnemend ledental kraakt de hele organisatie rondom de plaatselijke gemeente in zijn (financiële) voegen. Er is bovendien een groot tekort aan predikanten.

Aanhangers religie ontwikkelen complexe bel

Er was eens een kleine planeet in een klein zonnestelsel aan de rand van een groot melkwegstelsel. Daar werd een kind geboren. Hij groeide uit tot een groot voorbeeld voor een nieuwe manier van leven. Hij begon zijn publieke activiteiten door te stellen dat de Geest van de Schepper op hem was en hem inspireerde om goed nieuws te verkondigen voor armen, onderdrukten en verslaafden.

Enkele eeuwen later werd die nieuwe manier van leven een religie, en deze religie groeide uit tot de grootste en welvarendste religie ter wereld. De leidende aanhangers van deze religie werden rijk en machtig, vaak door de onderdrukking en het misbruik van juist het soort mensen waarvan de grondlegger zei dat hij kwam om ze te bevrijden en te redden. De aanhangers van deze religie ontwikkelden een complexe bel, een subcultuur, waarin ze konden juichen over hun geloof en zegeningen, zonder te denken aan de armen, de onderdrukten en de verslaafden buiten hun bel. Van cruciaal belang voor het onderhoud van deze subculturele bel was een mediasysteem van religieuze uitzendingen

Lees verder in deze scherpe teksten. We hebben deze teksten gebruikt tijdens een cursus met jongeren die in het teken stond van Jezus volgen.

De oorspronkelijke teksten komen uit het boekje bij de CD ‘Kingdom of Comfort’ van Delirious? Die band heeft volgens mij een behoorlijke transformatie in hun gedachtegoed ondergaan…vind je het gek dat ze gestopt zijn.